سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی اصغر عزت – دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه تهران
الهام حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی دانشگاه تهران
نادر سیدکلالی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت تحقیق در عملیات دانشگاه تهران

چکیده:

برنامه های آمایش سرزمین درایران عمدتا معطوف به بهینه سازی استفاده ازمنابع ملی و تنظیم رابطه بین عوامل اقتصادی طبیعی و انسانی می باشد دراین راستا تاکنون متخصصان این دانش از ظرفیتهای مجموعه گستردها ی از علوم و ابزارهای پیشرفته ای مانند SDSS,GIS بهره گرفته اند تا مسائل متنوع این حوزه را حتی المقدور به نحوی موثر حل و فصل نمایند دراین میان جای استفادها ز رویکردهای اثربخش آینده پژوهانه در برنامه ریزی های توسعه فضایی سرزمین ایران جدا خالی است یکی از مدلهایی که امکان اتخاذ رویکردی آینده نگرانه را برایمدیریت راهبردی طرحهای آمایش سرزمین فراهم می کند مدل برنامه رییز راهبردی عصرمدار ESP است پژوهشگران کوشیده اند تا با روش مورد کاوی به امکان سنجی کاربست سیستماتیک مدل ESP درطرحهای توسعه فضایی حرم مطهر اقدام نمایند و در عین حال پیوند ناگسستنی این برنامه ها با طرح های توسعه شهر مقدسمشهد را نیز مورد نظر قرار دهند.