سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: کنفرانس بین المللی حسابداری و مدیریت

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهسا حسینی – دانشجو کارشناسی رشته علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید باهنر کرمان
طاهره ابراهیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت دولتی، گرایش سیستم اطلاعاتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رفسنجان
احمد جدیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت،گرایش بحران، دانشگاه امام حسین(ع)، تهران
مصطفی حسینی – دانشجو کارشناسی ارشد رشته مدیریت صنعتی، گرایش تحول، دانشگاه پیام نور کرمان

چکیده:

یکی از رویکردهای دولت الکترونیک دسترسی به اطلاعات و خدمات سازمانها با استفاده از ابزار فناوری اطلاعات محسوب می شود (فرزندی پور و همکاران؛ ۱۳۹۲: ۱۸) با توجه به شکست پروژه های بنیادی پیاده سازی دولت الکترونیکی همراه با تحمیل هزینه های گزاف در کشورهای مختلف، شایسته است مطالعات مرتبط با این حوزه با در نظر گرفتن ابعاد مختلف و بطور جامع انجام شود (ثقفی همکاران ۱۳۹۰:۲۷). امروزه فنآوری اطلاعات در همه بخش های سازمان رسوخ کرده است و منافع زیادی را به همراه دارد. حتی مهمترین منبع سازمانی یعنیمنابع انسانی از این تاثیر بی نصیب نمانده است. فنآوری اطلاعات باعث شده است تا سازمان ها نسبت به منابع خود مخصوصا منابع انسانی دید جامع و کاملی داشته باشند. با وجود مزایای بالقوه متعدد، توسعه و استقرار این فناوری ها برای برخورداری از این مزایا کافی نیست، بلکه فناوری باید به وسیله کاربران به کارگرفته شود و در صورت عدم پذیرش و به کارگیری فناوری جدید توسط کاربران، سرمایه گذاری در حوزه مورد نظر بی نتیجه خواهد ماند (الهی و همکاران ۱۳۸۹: ۴۲). آموزش فناوری نوین از مهم ترین اقدامات و برنامه های هر آموزش فناوری نوین از مهم ترین اقدامات و برنامه های هرسازمانی به شمار می رود و نظام آموزشی تکمیل کننده نظام استخدامی بوده و باعث توانمندی نیروی انسانی موجود می شود که در نهایت موفقیت های آتی را تضمین می کند. آموزش و بهسازی باعث بینش و بصیرت عمیق تر دانش و معرفت بالاتر و توانایی و مهارت بیشتر انسان های شاغل در سازمان برای اجرای وظایف محول شده و در نتیجه موجب نیل به هدف های سازمانی با کارآیی و ثمربخشی بهتر و بیشتر است .