سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمدعلی سمیعی – کارشناس ارشد مهندسی کشاورزی و کارشناس اشتغال سازمان نظام مهندسی کشاو
ندا رحیمی – کارشناس ارشد مهندسی کشاورزی و عضو مسئولین فنی قارچ سازمان نظام مهند
پژمان سرایی – کارشناس ارشد مهندسی کشاورزی و مسئول روابط عمومی سازمان نظام مهندسی ک

چکیده:

کارآفرینی به عنوان یک پدیده نوین در اقتصاد، نقش مؤثری را در توسعه و پیشرفت اقتصادی کشورها یافته است. کارآفرینی در اقتصاد رقابتی ومبتنی بر بازار، امروزه دارای نقش کلیدی است. به عبارت دیگر در یک اقتصاد پویا، ایده ها، محصولات و خدمات همواره در حال تغییر میباشند ودر این میان کارآفرین است که الگویی برای مقابله و سازگاری با شرایط جدید را به ارمغان می آورد. از این رو در یک گستره وسیع تمام عناصرفعال در صحنه اقتصاد (مصرف کنندگان، تولید کنندگان، سرمایه گذاران) باید به کارآفرینی بپردازند و به سهم خود کارآفرین باشند. در شرایط فعلی اقتصاد کشور، عدم تعادل عرضه و تقاضا در بازار کار، چه به صورت مازاد نیروی کار و چه به صورت کمبود تقاضای نیروی کار، به وضوح قابل مشاهده است. در این میان دانش آموختگان جوان دانشگاهی نیز با وجود سرمایه گذاری ها و هزینه های قابل ملاحظه ای که برای رشد و ارتقای سطح دانش آنها در قالب آموزش دانشگاهی انجام گرفته است، از امکان نسبتاً کمی برای یافتن مشاغل مناسب و مرتبط با ویژگی ها و شرایط خوب برخوردارند. کمبود مهارت و تجربه لازم یکی از عواملی است که موجب تشدید این شکاف در سالهای اخیر شده است. ملاحظات فوق در کنار سایرعوامل و پیامدهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ناشی از عدم اشتغال، به ویژه در سطح اقشار تحصیلکرده، لزوم برنامه ریزی و سیاستگذاری جدی را در سطح کلان طلب می کند. سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان از سال ۸۵ تا کنون با برقراری ارتباط میان پیمانکاران- مشاوران طرف قرارداد و فارغالتحصیلان دانشگاهی مرتبط با فعالیتهای بخش کشاورزی، به جذب و معرفی متقاضیان دوره های کارورزی به مبادی پذیرنده کارورز مبادرت داشته است، به طوری که تعداد قابل توجهی از متقاضیان معرفی شده موفق به سپری کردن دوره مربوطه و اخذ گواهینامه پایان دوره کارورزی شدهاند. هدف اصلی سازمان نظام مهندسی کشاورزی از این طرح، انتقال مهارت ها و تجربیات عملی به دانش آموختگان دانشگاهی و فراهم آوردن بستر مناسب جهت ورود آنها به بازار کار کشور است. در واقع استفاده از ظرفیت های خالی بخش خصوصی و دولتی (صنعت، کشاورزی و خدمات) ضمن ارتقاء سطح علمی و نوسازی ساختار نیروی انسانی، رویکرد مناسبی به منظور حذف تدریجی عدم تعادل موجود در بازار کار کشور می باشد. در کنار کسب تجربه و ارتقا مهارت دانش آموختگان، شناسایی رشته های تحصیلی مورد نیاز دربخش های مختلف کشور و اندازه گیری میزان تناسب عملکرد نظام آموزش عالی به لحاظ رشته های تحصیلی دانشآموختگان با نیازهای بازار کاراز دیگر دستاوردهای این طرح سازمان نظام مهندسی کشاورزی خواهد بود.