مقاله نقد و بررسی دستور نگه داری متهم تحت نظر در مقررات دادرسی ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۷ در تحقیقات حقوقی آزاد از صفحه ۱۳۷ تا ۱۶۷ منتشر شده است.
نام: نقد و بررسی دستور نگه داری متهم تحت نظر در مقررات دادرسی ایران
این مقاله دارای ۳۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دستور بازداشت متهم
مقاله دستور نگهداری متهم
مقاله تحت نظر قرار دادن متهم
مقاله تحت الحفظ قرار دادن متهم
مقاله دستور توقیف متهم
مقاله دستور حبس متهم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی حمید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به تصریح قانون اساسی مقامات قضایی و ضابطین دادگستری، جهت انجام تحقیقات در امر جزائی و رفع نقص تحقیقاتی از جمله اختیاراتی که برخوردارند پس از جلب و دستگیری، قرار دادن متهم در محل خاص تحت مراقبت و نظارت و محافظت می باشد.
در قانون آیین دادرسی کیفری نیز مدت نگه داشتن و تحت نظر قرار دادن متهم بیست و چهار ساعت ذکر گردیده و در این مدت متهم در بازداشتگاه پلیس و در مواردی در دادگاه تحت الحفظ قرار می گیرد.
نگه داری تحت نظر گاهی حتی بدون تفهیم اتهام به متهم و بدون صدور قرار و یا اتخاذ تصمیم خاص قضائی و گاهی صرفا به دستور ضابط دادگستری بویژه در جرائم مشهود موافق ماده ۲۴ قانون آیین دادرسی کیفری صورت می گیرد.
تحت نظر نگه داشتن متهم در عین حال که از اختیارات قاضی کیفری و در مواردی ضابطین دادگستری، و نوعی اقدام تامینی و در طریق صلاح و مصلحت و اجرای عدالت قضائی است، به هر تقدیر سلب آزادی و نوعی حبس است که ملازمت دارد با نفی حقوق و به هم زدن امنیت فردی و چه بسا که به ناحق و در اثر اعمال غرض صورت می گیرد. گاهی مدت تحت نظر به جهاتی به چهل و هشت ساعت و گاهی به دستور دادگاه از بیست و چهار تا یکصد و بیست ساعت افزایش می یابد.
تعجب آور اینکه، قانون در این رابطه برخلاف اصول مسلم دادرسی از جمله مستدل و قابل اعتراض بودن تصمیمات منافی آزادی فردی، نه دستور تحت نظر ماندن متهم را قابل اعتراض می داند، و نه برای فرد تحت نظر مانده حق اعتراضی قائل می شود. حتی در مواردی که اصولا فرد تحت نظر مانده بی گناه شناخته شده است، مورد هتک حرمت و حیثیت قرار گرفته در حالی که از نقطه نظر قانون و مقامات قضائی و پلیس این متهم به صورت امری عادی و معمولی تلقی شده است.