سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

رقیه فتحی – دانشجو کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی و شاغل در آموزش و پرورش شهرستان ا
حسین مهدی زاده – استادیار دانشگاه ایلام
مریم اسلام پناه – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه

چکیده:

در این نوشتار ابتدا به معرفی هوش چندگانه گاردنر همراه با نقدهای وارد شده سنتی از مفهوم هوش انسانی خواهیم پرداخت سپس توضیحی بر انواع روش های تدریس فعال و مشارکتی خواهیم داشت و در ادامه با توجه به دلالت های نظری و تحقیقات انجام شده به بررسی این نظریه در بکارگیری روش های تدریس فعال و مشارکتی می پردازیم .معلمان به خوبی از این حقیقت اگاهند که کلاس پر از دانش آموزانی است که با یکدیگر متفاوتند .گاردنر می گوید این خیلی مهم است که معلم تفاوتهای فردی میان دانش آموزان را خیلی جدی بگیرد .آگاهی از تئوری هوش های چند گانه معلمان را بر می انگیزد تا روش های متفاوتی برای کمک به همه دانش آموزان کلاسشان بیابند.از نظر گاردنر هوش های چندگانه که می تواند در یادگیری نقش زیادی داشته عبارتند از : ۱- هوش زبانی/کلامی ۲- هوش منطقی/ریاضی ۳- هوش فضایی / دیداری ۴- هوش بدنی /جنبش ۵- هوش میان فردی ۶- هوش درون فردی ۷- هوش موسیقیایی ۸- هوش طبیعت گرا ۹- هوش وجود گرایانه (بنیاد گرایانه) . بنابر اظهار بنیان گذاران و حامیان این نظریه ، یادگیری هر فرد هنگامی به بهترین وجه صورت می گیرد که موارد یادگیری مطابق با هوش های وی باشد.بنابراین تدریس باید با توجه به درجات هوشی هر فرد صورت گیرد این نظریه هنگامی اهمیت می یابد که به این واقعیت توجه داشته باشیم که در حال حاضر بیشتر فعالیت های آموزشی در مدارس تنها بر اساس دو هوش – یعنی زبانی و ریاضی – صورت می گیرد و از این رو فرصت های برایر برای همه یادگیرندگان فراهم نمی شود تئوری MI دریچه ای را به روی انواع مختلفی از شیوه های آموزشی می گشاید که می توان به راحتی آنها را در کلاس درس ، اجرا کرد.استفاده از روش های تدریس فعال و مشارکتی فرصت مناسبی را در اختیار دانش آموزان خواهد گذاشت تا به توسعه مقوله یا مقولات هوشی خود بپردازند.