سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی توسعه پایدار و عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حسین اکبری – دانشجوی کارشناسی ارشدطراحی شهری
عماد طاهری – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری
عمیدالسلام ثقه الاسلامی – استادیار دانشگاه آزاد مشهد
محمد نقی زاده – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

درچندسال گذشته توسعه حمل و نقل محورTOD بعنوان راهبردی برای تسکین پراکنش موجود توجه بسیاری را به خود جلب کرده است در مقاله حاضر ابتدا به تبیین و تعریف مفهوم توسعه مبتنی برحمل و نقل همگانی به عنوان راهبردی برای توسعه شهری که می توانددر افزایش کارایی حفظ منابع طبیعی و کنترل رشد شهری و منطقه ای کمک کند پرداخته شده است سپس اصول و اهدافی که نظریه TOD) دنبال می کند و مزایا و کارایی این نظریه مورد بررسی قرار میگیرد درادامه با توجه به مفاهیم و تعاریف مطرح شده و همچنین توجه به ویژگی شهرهای ایران و دو معیار اصلی سطح توسعه یافتگی، موقعیت شهری و زیرمعیارهای مرتبط به عنوان معیارهای تشخیص ایستگاه های قابل تبدیل به مراکز TOD تدوین شده و در نمونه مطالعاتی ۲۲ ایستگاه خط ۱ قطارشهری مشهد در ارتباط با فرم شهر مورد تحلیل و ارزیابی قرارگرفتند.