سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی نظارت قضایی و حقوق شهروندی در نظام جمهوری اسلامی ایران

تعداد صفحات: ۲۶

نویسنده(ها):

علی اکبر محسنی نسب – کارشناس ارشد حقوق عمومی
خیری خزائی – کارشناس ارشد حقوق جزا و جرم شناسی

چکیده:

انسان با وجود اینکه به عنوان موجودی مستقل و جزئی از کل دراجتماعی مشغول زیست می باشد لکن زندگی دراجتماع و مراوده با جامعه و حکومت را نیز نیازمند رعایت حقوق دیگران ازیک طرف و احترام و داشتن حقوق شهروندی که اصلی طبیعی و فطری از طرف دیگر می باشد لذا به حکم اصل کرامت ذاتی انسان و لقد کرمنا بنی آدم و حملنا هم فی البر و البحر آیه ۷۰ سوره بنی اسرائیل حقوق شهروندی حق شهروندان تلقی و ضمانت اجرای آن بطور کامل و تام تکلیف حکومت ها محسوب می شود لذا برمبنای این اصل حقوق شهروندی حقوقی تاسیسی نیست لکن حقوق اعلامیست و حکومت ها براین مبنا که حکومتی مردم سالار و یا استبدادی می باشند تدوین حقوق شهروندی را موسع و مضیق می نمایند ودرحکومت های همه سالار حقوق شهروندی تبلوری عریان دارد اما درنظام های اقتدارگرا به رابطه حکومت و شهروندان ارباب و رعیتی تبلور و ظهور این حقوق مضیق و محدود است لذا حقوق شهروندی جز مکاتب نوظهور می باشد.