سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای مطالعات کاربردی در شیلات و محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مریم محمدی روزبهانی – اعضا هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستان
نسرین چوبکار – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه
اعظم سادات حسینی الهاشمی –

چکیده:

نشانگرهای اکولوژیکی مانند انواع بنتوزها جلبک ها و گیاهان جهت ارزیابی وضعیت زیست محیطی می تواند استفاده گردند بطوریکه یک نشانه اولیه نگران کننده از تغییرات و استرسها را درمحیط زیست نشان میدهد درواقع نشانگرها یک ارزیابی غیرمستقیم از کارایی آن سیستم و اثراتزیست محیطی پنهان را نشان داده و اگر به درستی انتخاب شوند ابزار مفیدی دراطلاع رسانی استفاده پایدار از آن سیستم اکولوژیکی برای مدیران می باشند استفاده از نشانگرهای زیست محیطی به عنوان یک ابزار مدیریتی به دلایل زیرمورد تردید می باشد درمبحث شاخصهای زیستی صرف حضور و فراوانی گونه ها دریک اکوسیستم دلیل برسلامت اکوسیستم عدم تخریب و یا بی خطر بودن فعالیت انسانی انجام گرفته درآن اکوسیستم نیست بلکه میزان تنوع ژنتیکی موجود درگونه با جمعیت های آن وجودتبادل ژنتیکی بین جمعیت ها و گروه های موجود در آن اکوسیستم ضامن تداوم حیات آنها خواهد بود لذا اندازه گیری تنوع ژنی موجود تعیین اندازه جمعیت موثر و میزان تبادل ژنی بین آنها میتواند اطلاعات بیشتری دراختیار ماقرار دهد و دربرنامه ریزی و ارزیابی پروژه ها مورد استفاده قرارگیرد. برنامه های پایش اغلب به تعداد کمی از نشانگرها بستگی دارد و جهت درنظر گرفتن کل سیستم اکولوژیکی ارزش ندارند.