سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد باقرنژاد – پژوهشکده علوم زمین، سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران،
محمدرضا قاسمی – پژوهشکده علوم زمین، سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران،
پیمان رضایی – دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
سجادعباس علی نژاد – دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.

چکیده:

نهشته های سازند سرخ بالایی (میوسن) درگسترهی بزرگی از جنوب البرز باختری رخنمون دارند. این نهشته ها درجنوب باختری میانه (ناحی هماه نشان) شامل تناوبی از سنگ ماسه، سنگ گل و سنگ فورش سرخ رنگ و تبخیری هایی مانند گچ و انیدری ت م ی باش د. درای ن پژوه ش،ساختهای رسوبی موجود در نهشته های مورد بحث با استفاده از شیوه الگوی جریان دیرینه به منظور تفسیر محیط رسوبی و جغرافیای دیرینه آن با توجه به وضعیت زمین ساختاری ناحیه، شناسایی ومورد ارزیابی کمی و کیفی در روی زمین وآزمایشگاه قرار گرفت و با اعمال تص حیحات زمین شناسی ساختاری، جهت چیره جریان دیرینه در بخشهای مختلف بدست آمد. تجزیه و تحلیل ساختهای رسوبی همچون موج نشا نه ای جریانی، طبقه بندی مورب مسطح، قالب ترکهای گلی، آثار قطرات باران همراه با نمودار گل سرخی تک جهت ی در بخ ش باختر ی نشان دادتوالیهای رسوبی این سازند در بخش شمال باختری در یک محیط رودخانهای مئاندری نهشته شد ه اس ت. از سو ی دیگ ر مطالع ه ساختها ی جناغی و فلاسر همراه با نمودار گل سرخی دو جهتی در بخشهای خاوری نشان از ته نشست این سازند در یک محیط پلایایی می باشد. بر ای ن اساس جهت جریان این رودخانه از شمال خاور به جنوب باختر بوده است. ستبرای قابل توجه سازند سرخ بالایی در برش مورد مطالعه نشانگر نرخ بالای رسوب گذاری و نیز فرونشست قابل توجه حوضه رسوبی به علت فعال بودن زمین ساخت ناحیه در زمان ته نشست این سازند است.