مقاله نحوه جداسازی پایه های مقاوم به سرمای دیررس .Eucalyptus viminalis L با استفاده از مطالعات آنزیمی در استان گیلان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۴ و بهار ۱۳۸۵ در گیاه و زیست بوم از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: نحوه جداسازی پایه های مقاوم به سرمای دیررس .Eucalyptus viminalis L با استفاده از مطالعات آنزیمی در استان گیلان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آنزیم
مقاله اکالیپتوس
مقاله پراکسیداز
مقاله تنش
مقاله سرمای دیررس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پرهیزکار پژمان
جناب آقای / سرکار خانم: علی احمدکروری سودابه
جناب آقای / سرکار خانم: مراقبی فرهنگ
جناب آقای / سرکار خانم: عادلی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: تیموری مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گیاهان در اوایل فصل پاییز خود را برای مقاومت در برابر سرما آماده می سازنند که این حالت تا اواخر فصل سرما (زمستان) ادامه می یابد. در زمان شروع دوره رویش از مقاومت گیاهان در برابر سرما کاسته می شود. به همین دلیل در اثر سرمای دیررس بهاره، گیاهان به شدت آسیب می بینند. نحوه مقاومت درختان دربرابر سرما متفاوت است. گیاهان به کمک تغییرات آنزیمی در برابر تنش ها مقاومت می کنند. در این پژوهش به دلیل حساس بودن فعالیت پراکسیداز به سرما، تغییرات این آنزیم مورد سنجش و ارزیابی قرار گرفته است. هدف این پژوهش شناسایی پایه های مقاوم به سرمای دیررس است. جهت بررسی نحوه پاسخگویی پایه ها به سرمای دیررس، در اواخر فروردین از ۸ پایه E.viminalis (5 پایه در سراوان رشت S1, S2, S3, S4, S5 و ۳ پایه در عنبران محله آستارا A1, A2, A3) واقع در پلات های سازگاری استان گیلان، نمونه برداری به عمل آمد.
نمونه ها در شرایط آزمایشگاهی (Invitro) تحت تنش های ۵-، ۱۰- و ۲۱- درجه سانتی گراد قرار گرفتند.
جهت مطالعه فعالیت، میزان تغییرات کمی پراکسیداز از دستگاه اسپکتروفتومتر و برای مطالعه تغییرات کیفی از روش PAGE (پلی اکریل آمید ژل الکتروفورز) استفاده شده است.
مبنای تشخیص پایه مقاوم به سرمای دیررس، ظهور باندهای ایزوآنزیمی در منطقه ملکول های سبک همسو با افزایش فعالیت آنزیمی، در مقایسه با شاهد بوده است. در این پژوهش پایه S2 در سراوان، مقاوم ترین پایه به سرمای دیررس معرفی شده است.