سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

رضا یدی – دانشگاه پیام‌نور، واحد بوشهر، گروه کشاورزی، بوشهر، ایران
سلمان دستان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه زراعت، تهران، ایران
حمیدرضا مبصر – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم‌شهر، گروه زراعت، قائم‌شهر، ایران
رامین عرب – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم‌شهر، گروه زراعت، قائم‌شهر، ایران

چکیده:

به منظور بررسی اثر قطع آبیاری و کاربرد سیلیس در مراحل مختلف رشد بر شاخص‌های زراعی و عملکرد دانه برنج رقم طارم محلی، آزمایشی به صورت کرت‌های ‌‌خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در سال ۱۳۸۷ در مزرعه تحقیقاتی دشت ناز ساری اجرا شد. قطع آبیاری به مدت ۱۵ روز در چهار مرحله‌ی ابتدا، اواسط و انتهای پنجه‌دهی (آغازه گل آذین) و مرحله ۵۰ درصد گلدهی به عنوان عامل اصلی و سه مقدار سیلیس ۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ کیلوگرم سیلیس خالص در هکتار که ۱۵ روز قبل از نشاء مصرف شد به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد قطع آبیاری در مرحله‌ی ابتدای پنجه‌زنی موجب کاهش معنی‌دار طول خوشه، تعداد خوشه در متر مربع و تعداد خوشه‌چه در خوشه و در نتیجه افت شدید عملکرد دانه (۲۲/۳۲۹ گرم در متر مربع) گردید. قطع آبیاری در اواسط پنجه‌زنی باعث کاهش وزن هزار دانه شد. بیشترین تعداد خوشه در متر مربع و حداکثر عملکرد دانه (۷۸/۴۰۸ گرم در متر مربع) در تیمار قطع آبیاری مرحله ۵۰ درصد گلدهی حاصل شد. بر اساس نتایج این تحقیق، مرحله ابتدای پنجه‌دهی به قطع آبیاری بسیار حساس است، زیرا باعث کاهش عملکرد و اجزای عملکرد می‌شود.