مقاله نتایج درمان ده مورد قطع نای و حنجره در اثر تروما در مرکز آموزشی درمانی مسیح دانشوری تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در نشریه جراحی ایران از صفحه ۱۳ تا ۱۹ منتشر شده است.
نام: نتایج درمان ده مورد قطع نای و حنجره در اثر تروما در مرکز آموزشی درمانی مسیح دانشوری تهران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نای
مقاله صدمات غیرنافذ
مقاله رزکسیون
مقاله آناستوموز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرساد مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: شیخی کامبیز
جناب آقای / سرکار خانم: پژهان ساویز
جناب آقای / سرکار خانم: دانشورکاخکی ابوالقاسم
جناب آقای / سرکار خانم: صادق بیگی فرحناز
جناب آقای / سرکار خانم: ثاقبی سیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: عباسی دزفولی عزیزاله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: قطع نای در اثر آسیب های نافذ و غیرنافذ نادر می باشد. تاخیر در تشخیص و درمان این ضایعه موجب عوارض جدی و حتی مرگ بیمار می شود. هدف این مطالعه، بررسی درمان و پیامد ناشی از آن در ۱۰ نفر از بیماران مبتلا به قطع نای یا بریده شدن حنجره بود.
مواد و روش ها: تعداد ۸ بیمار با قطع نای و ۲ بیمار با بریده شدن حنجره که طی ۸ سال (از فروردین سال ۱۳۸۲ تا اسفند ۱۳۹۰) نزد ما درمان شده اند، مورد بررسی قرار گرفته اند. ۸ بیمار به صورت اولیه و ۲ بیمار پس از درمان در مراکز دیگر به دلیل عوارض بعد از عمل به ما ارجاع شدند. بیماران قطع نای بعد از بررسی های اولیه و برقراری راه هوایی و رفع مشکلات حاد تحت عمل رزکسیون و آناستوموز نای قرار گرفته و بیماران دچار بریدگی حنجره تحت ترمیم اولیه قرار گرفتند. ۵ بیمار به صورت زودرس (بین چند ساعت تا ۴ روز بعد از آسیب) عمل شدند. بقیه بیماران به صورت دیررس (۷۳۰-۵۷ روز بعد از آسیب) عمل شدند. میانگین زمان بین حادثه و عمل جراحی ترمیمی در بیماران ۱۵۴٫۶ روز (بین چند ساعت تا ۷۳۰ روز) بوده است.
یافته ها: از ۱۰ بیمار ۸ بیمار قبل از عمل دچار فلج تارهای صوتی دوطرفه بودند. بعد از درمان در ۲ بیمار فعالیت تارصوتی دو طرف بهبود یافت. در ۲ بیمار فلج تار صوتی در یک سمت باقی ماند و در ۴ بیمار بعد از عمل تارهای صوتی دوطرف همچنان فلج بودند ولی در حالت دور از خط وسط قرار داشتند. تمام بیماران از نظر راه هوایی بهبودی پیدا کردند و همه بیماران سرانجام دی کانوله شدند. یک بیمار ۱۰ روز بعد از عمل دچار از هم گسیختگی آناستوموز نای شد که تحت عمل و آناستوموز مجدد قرار گرفته و بهبودی پیدا کرد. مدت پیگیری بیماران بین ۱۲ تا ۸۴ ماه بود (متوسط
۳۱٫۵ ماه).
نتیجه گیری: با وجود اینکه اغلب بیماران قبل از عمل فلج دوطرفه تارهای صوتی دارند ولی امکان آناستوموز نای یا ترمیم حنجره بدون استفاده از لوله تراکئوستومی وجود داشته و با درمان مناسب امکان دی کانوله شدن و داشتن صدای قابل قبول برای اکثر بیماران وجود دارد.