سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

جواد میکانیکی – دانشگاه بیرجند، جهاد دانشگاهی خراسان جنوبی ، ایران
الهام تاجریزی – دانشگاه بیرجند، جهاد دانشگاهی خراسان جنوبی ، ایران

چکیده:

ناپایداری جمعیتی سکونتگاه های روستایی به شکل تخلیه جمعیتی ، ماحصل عوامل متعدی از جمله مهاجرتهای روستایی است. سکونت گاه های روستایی در مناطق خشک و بیابانی به عنوان تنها پایگاه های انسانی جلوگیری از گسترش بیابانها به حساب می آیند و تخلیه آنها به مثابه تخلیه بخشهای عمده ای از پهنه سرزمینی کشور از حیات انسانی و فعالیت اقتصادی است. تحقیق حاضر با هدف تبیین روند ناپایداری جمعیتی سکونتگاه های روستایی در محدوده جغرافیایی شهرستان بیرجنددر دوره زمانی ۱۳۳۵ تا ۱۳۸۵ صورت پذیرفته است. پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع پژوهشهای کاربردی و از حیث روش انجام مبتنی بر روش اسنادی است. نتایج نشان می دهد روند تخلیه روستاها در سالهای اخیر تشدید گردیده و سکونتگاه های کوچک(عمدتا کمتر از ۵۰ نفر) درمقابل پدیده تخلیه جمعیتی آسیب پذیر ترند که خود موجب عدم تعادل در نظام فضایی سکونتگاهی در این گونه مناطق می گردد.