سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

زهرا نصراصفهانی – کارشناس ارشد پترولوژی- عضو باشگاه پژوهشگران جوان- دانشگاه آزاد خوراسگا
علی خان نصراصفهان – استادیار گروه کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان

چکیده:

سنگ های بازیک دگرگون شده منطقه مورد مطالعه در غرب اصفهان و بخشی از زون ساختاری سنندج-سیرجان در مرکز ایران قرار دارند. این سنگ های دگرگونه عمدتاً شامل شیست های سبز می باشند.بررسی شیمی سنگ کل، یک ترکیب بازالتی تا آندزیت بازالتی را برای این سنگ ها نشان می دهد. بر این اساس تحقیقات ژئوشیمیایی نشان می دهد که این سنگ ها از بازالتهای تولئیتی مشتق شده اند و در یک محیط تکتونیکیMORB جایگزین شده اند. آمفیبول از کانی های سازنده درسنگ های بازیک دگرگون شده می باشد که هم بصورت درشت بلور و هم بصورت ریز در مقاطع نازک این سنگ ها مشاهده می شود، درصد فراوانی بلورهای آمفیبول بین ۴۰ تا ۵۰ درصد حجمی سنگ تغییر می یابد. همچنین شواهد پتروگرافی از وجود دو نسل تبلوری برای آمفیبول در سنگ های مورد مطالعه دارند که نشانگر دو مرحله دگرگونی ناحیه ای درجه پایین است . نسل اول درشت بلورتر، تقریباً پورفیروبلاست و با یک جهت یافتگی ضعیف ولی نسل دوم از نظر شکل ظاهری دانه ریز، کشیده، فراوان تر و دارای یک جهت یافتگی مشخص می باشد. آمفیبول نمونه های دگرگون شده دارای ترکیب اکتینولیت و ندرتا هورنبلند هستند. کاربرد زمین دما سنج آمفیبول برای این سنگ ها بیانگر دمای میانگین در حدود۴۴۵c می باشد.