سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سی و یکمین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجتبی تقی زاده مسن – دکتری رسوب شناسی و سنگ شناسی رسوبی، عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه
راضیه لک – دکتری رسوب شناسی و سنگ شناسی رسوبی، هیأت علمی پژوهشکده علوم زمین، ساز
علی هجر – کارشناسی ارشد زمین شناسی نفت، مدرس دانشگاه پیام نور
عباس سبط احمدی – کارشناسی ارشد زمین شناسی نفت، مدرس دانشگاه پیام نور

چکیده:

مینرالوژی کربناتهای تشکیل شده در حوضه رسوبی با دما تغییر میکند. در آب با دمای ٣٠ درجه و بالاتر فقط آراگونیت میتواند بهصورت غیر ارگانیک از آب دریا تهنشین شود درحالیکه در دمای بین ١۵ تا ١٧ درجه، مخلوطی از کلسیت با منیزیم زیاد و آراگونیت تشکیل میشود. موقعیت جغرافیایی خلیج- فارس، حاکی از قرارگرفتن آن در منطقه حارهای تا نیمه حارهای است و بدیهی است ترکیب کربناته آن در عرضهای پائینتر اغلب آراگونیتی و به طرف عرضهای بالاتر و سواحل طرف ایرانی میتواند از مقدار آراگونیت کاسته و بر میزان کلسیت افزوده شود. نتایج آنالیزهای ژئوشیمیایی به روش XRD و ICP بر روی رسوبات یک مغزه به طول حدود ده متر که از منطقه کم عمق زیر حد جزر و مدی جنوب بندرعباس گرفته شده بود، نشان داد که عمده مینرالوژی رسوبات توالی اخیر هولوسن منطقه مورد مطالعه ترکیبی از کربناته و آواری میباشد. بر اساس مطالعات ژئوشیمیایی و ارتباط بین تغییرات عناصر استرانسیوم، منیزیم و سایر عناصر با نوع مینرالوژی رسوبات کربناته می توان گفت که کربناتها عمدتاً شامل کلسیت با منیزیم بالا، آراگونیت و مقادیری دولومیت میباشد. همچنین با توجه به ارتباط مستقیم عنصر استرانسیوم با مینرالوژی آراگونیتی و بستگی معکوس آن با مینرالوژی کلسیتی و از طرف دیگر وجود رابطه معکوس سایر عناصر مانند آهن و منگنز با مینرالوژی آراگونیتی و ارتباط مستقیم آنها با مینرالوژی کلسیتی میتوان توالیهای مختلفی را در خصوص غلبه مینرالوژی آراگونیتی و یا کلسیتی و به تبع آن تغییرات عمق حوضه رسوبی در زمان تشکیل رسوبات در طول مغزه بررسی نمود.