سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه آهنگری – دانشجوی کارشناسی ارشد ، اهواز – باغ معین – خ رستگاری – مجتمع سینا – و
زینب امین – دانشجوی کارشناسی ارشد ، اهواز – دانشگاه شهید چمران-کوی استادان-کوچه

چکیده:

در پروژه های ساختمانی بعد از اینکه توسط معمار طراحی انجام شد رابطه بین مهندس معمار و مهندس سازه در جهت تائید توافق بین آنها برقرار می شود که یکی از این موارد ، تائید مسائل سازه ای پروژه را دچار مشکل می کند که آن عدم رعایت نکات سازه ای در طراحی ساختمان مقاوم در برابر زلزله توسط مهندس معمار می باشد . در این مقاله با استفاده از روش توصیفی نکاتی را که یک معمار از ابتدا باید در طراحی یک بنا برای مقاوم سازی آن در برابر زلزله در نظر بگیرد ارائه شده است ، تلاش ما بر شناسایی ضرورت های موانع و مشکلات موجود در حین اجرای ساختمان از لحاظ مقاوم نبودن سازه در برابر زلزله در کار مهندس سازه است که این مشکل بر اثر بی توجهی مهندس معمار در عدم رعایت این نکات سازه ای بوجود آمده است و این خود باعث می شود که در بعضی از مواقع تغییر کلی در کانسپت اولیه طراحی بوجود آید . در این راستا از این مقاله این گونه نتیجه گیری می شود که با توجه به بحث مهم زلزله و اینکه شاید بتوان در مباحثی مانند مقابله با بارهای گرانشی تصمیمات معماری و سازه ای را مستقل از هم اتخاذ کرد ولی در مقابله با بارهای زلزله جدا کردن مهندس معمار از مهندس سازه استقبال از فاجعه است و می بایست مهندس معمار قبل از طراحی نکات سازه ای مقابله با زلزله را در طراحی خود ، مد نظر گرفته و براساس آن ها طراحی خود را آغاز کند