سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی عمران، معماری، شهرسازی و مدیریت انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نسیم اشرافی – دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات- دانشکده هنر و
سید مجید مفیدی شمیرانی – دانشگاه علم و صنعت ایران- دانشکده معماری و شهرسازی

چکیده:

تغییراقلیم تمام جنبه های محیط زیست جهان را شامل می شود و باعث عدم تعادل سامانه های زیستی گردیده است.این موضوع دغدغه مجمع بین المللی تغییراقلیم (IPCC) است که با تدابیری، از گسترش تشعشعات گازهای گلخانه ای بکاهد. چهارمین گزارش بین المللی موضوع تغییرات اقلیم تخمین زده است بین سالها ی ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۴ تشعشعات گازهای گلخانه ای توسط فعالیت انسان ۷۰ درصد افزایشیافته است و صنعت ساختمان سازی بیش از ۴۰ درصد انرژ ی موجود جهان را مصرف و بیش از یک سوم گازهای گلخانه ای را تولید می کند و چنانچه وضعیت تا ۲۰ سال آ ینده بر همین منوال باشد پیامدهای خطرناک تغییرات اقلیم از قبیل کمبود غذا، تغییر الگ وی بیماری، دامنگیر مردم جهان خواهد شد. در ایران، بهینه سازی مصرف انرژی بناها تاکنون به صورت فراگیر صورت نگرفته و فرهنگ سازی مناسبی در جامعه حرفه ای ضعیف بوده است، و اقلیم شناسی منطقه مورد نظر در آموزش مبحث ۱۹ تاثیر گذار نیست. در این مقاله با استفاده از تحقیقات اسنادی و کتابخانه ای با رویکرد آماری سعی شده است میزان مش ارکت بناها در تغییرات اقلیم بررسی شود و راه حل هایی جهت کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ارایه خواهد شد. این راهکارها می تواند در ساختمانهای جدیدالاحداث مورد توجه قرار گیرد تا شاید بتوان در ۲۰ سال آینده تا حدی از رشد ساختارهای غیر قابل بازیافت و مصرف گرا جلوگیری شود و همواره این نکته فراموش نگردد که بهینه سازی مصرف انرژی تنها از توسط مصالح مصرفی در بنا امکان پذیر نخواهد بود. عواملی همچون فن آوری سازگار با اقلیم و بهره برداری از فنون گذشتگان که پس از چند هزار سال در سازگاری با محیط و شناخت سرزمین زیستگاهی خود به دست آمده است بیش از هر روش دیگر در کاهش مصرف سوخت های فسیلی موثر خواهد بود.