سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی اکبر مقصودی – دانشیار بخش مهندسی عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان
سعید شجاعی – استادیار بخش مهندسی عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمد مقصودی – دانشجوی کارشناس ارشد سازه، بخش مهندسی عمران، دانشگاه شهید باهنر کرم
سعید ذوالقدری – دانشجوی کارشناس ارشد سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران واحد جنوب

چکیده:

اَبر بتن خودتراکم ۱، بتن نسبتا جدیدی است بدون نیاز به ویبره و با مقاومتی حدود ۸۰۰Kg/cm2که در صورت استفاده از آن در سیستم های پس تنیده، صرفه جوئی های بیشتری نسبت به چنین بتن هائی با نیاز به ویبره را بدست خواهد داد. در طراحی سازههای پس تنیده، افت(کاهش) نیروهای آنی و طولانی مدت در تاندون ها جزء پارامترهای بسیار مهم میباشد، که مقاومت بتن در تعیین میزان افت، حائز اهمیت است. براین اساس در مقاله حاضر با توجه به در اختیار نبودن میزان افت در سیستم های پس تنیده دارای این نوع بتن و دارای دو عدد کابل با خروج از مرکزیت متغیر برای اولین بار در کشور، میزان افت در تیرهای پس تنیده سراسری بصورت آزمایشگاهی و تئوری پرداخته شده است.۳ عدد تیر سراسری پس تنیده بطول نه متر، با چنین اَبر بتنی بصورت صنعتی ساخته شد و بکمک ابزارهای دقیق الکتریکی نصب شده برتاندون ها، تیرها تنیده شده و پس از تنیدن، بمدت هفت روز، پایش (مانیتورینگ) آنها انجام شده و در اینجا گزارش شده است. مشاهده شد که افت های طولانی مدت با توجه به مقاومت بالای بتن بسیار ناچیز است. ضمن اینکه مقایسه نتایج آزمایشگاهی افت با تئوری های موجود نیز بررسی و گزارش شده است