سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ساریه زارعیان – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سقز
خالد عزیززاده – کارشناس ارشد معماری

چکیده:

درتحولات و گرایشهای نوین شهرسازی نشانه هایی از توجه طراحان و شهرسازان به فضاهای شهری و احیای میدانهای شهری دیده می شود اغلب شهرهای امروزی علیرغم وجود فضاهای مردمی و سنتی قدیمی فاقد عناصری چون میدان شهری هستند بانگاهی به تاریخ شهر و شهرنشینی درایران این نکته آشکار میشود که برخی از شهرهای تاریخی ما میدان شهری دارند که دارای روحیه ای سازگار ب مردم بوده و نمادی با هویت درشهر بهشمار می رفته است اما این میدانهای پرارزش طی ده های گذشته در اثر بی توجهی رونق و سرزندگی خود را از دست داده اند میدان شهری به عنوان فضایی که بخشی از زندگی اجتماعی را تامین می کند بسیاری ازعملکردهایشهر ی را به طرق مختلف دربرمیگیرد. این نقش حمایت کننده نیازمندشناخت پتانسلهای فضا از دیدگاه مورفولوژیک می باشد میدان شهری مطلوب که با شناخت صحیح و برنامه ریزی دقیق طراحی شده باشد یک فضای باز شهری است که محل رفت و آمد مکث و توقف استراحت به سربردن اوقات و مراودات اجتماعی می باشد این مسئله که چرا میادین امروزی کارکردهای اصیل خود را از دست داده اند ودر نقش یک فلکه ظاهر شده اند موضوع بحث این نوشتار میب اشد.