سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش منطقه ای توریسم و توسعه

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

فاطمه حکیمی شیرایه – دانش آموخته کارشناسی جغرافیا – کارتوگرافی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
شاهین جوادی – دانشجوی کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت – گروه جغرافیا وبرن

چکیده:

مناطق کوهستانی از جمله اماکن طبیعی محسوب می شوند که گردشگران را بسوی خود جلب می نمایند. فعالیتهای کوهنوردی و کوهپیمایی در دهه های اخیر مورد توجه گروههای زیادی از اقشار قرار گرفته است. کوهستانها با تنوع آب و هوایی و دارا بودن جنگل ها، هوای پاک، مراتع، چشم اندازها و مناظر زیبا و بدیع و … از مناطق دارای توان بالقوه ای هستند که می توان با اتخاذ تدابیر خاصی موقعیت ایده الی جهت توریسم بوجود آورند. در فراسوی نمودهای محیطهای کوهستانی، باید به این نکته توجه داشت که وجود تنگناهایی چون بروز سیلاب،ریزش بهمن ،لغزندگی زمین و … اکوسیستم کوهستان را شکننده کرده به صورتی که توسعه بدون مطالعه، سبب ایجاد تخریبهای جبران ناپذیر مناظر و حتی تخریب تاسیسات زیربنایی خواهد شد. بنابراین در توسعه گردشگری در منطقه کوهستانی، ارزیابی محیط لازم بوده تا با شناخت کامل توانهای بالقوه آن برنامه ریزی نمود و نوع فعالیتهای مجاز را معین کرد. شهرستان لاهیجان مانند اکثر شهرستان های استان گیلان به خاطر بهر مندی از رشته کوههای البرز ازتوان بالایی برای گردشگری وپذیرش توریسم برخوردار است.