سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سمینار ملی کاربرد GIS در برنامه ریزی اقتصادی، اجتماعی و شهری

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

امیرحسین رستگاری یزدی – دانشجوی دانشگاه علوم وفنون هوایی شهید ستاری
سعید طلعتی – دانشجوی دانشگاه علوم وفنون هوایی شهید ستاری
صالح طلعتی – دانشجوی رشته GIS

چکیده:

از میان کاربری ها و خدمات موجود در شهر، توزیع و مکان یابی بهینه ی ایستگاه های آتش نشانی به دلیل اهمیت و توجه روز افزون به امر ایمنی در شهرها و ارایه ی تمهیداتی در زمینه ی پیشگیری و مقابله با آتش سوزی و حادثه از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. شهر قم با جمعیتی در حدود ۹۵۷۴۵۷ نفر در سال ۱۳۸۵ و به عنوان یک شهر پرجمعیت، از نظر تعداد و پراکندگی واحدهای خدماتی از جمله ایستگاه های آتش نشانی با کبود روبرو است. در این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و با بهره گیری از روش تحلیل شبکه در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی(GIS)، توزیع فضایی، مکان استقرار و شعاع عملکرد ایستگاه های آتش نشانی موجود شهر قم مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که الگوی پراکنش ایستگاه های آنش نشانی شهر قم ر وضع موجود از الگوی مناسبی برخوردار نمی باشد و فاصله ی زمانی رسیدن خودروهای اتش نشانی به آخرین نقطه ی منطقه ی تحت پوشش خود بیش از ۵ دقیقه می باشد که با مدت زمان استاندارد، ۲ دقیقه اختلاف داشته و عملاَ یک سوم شهر به این کاربری دسترسی مناسب ندارد. بنابراین با به کارگیری مدل تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و تلفیق آن با قابلیت های GIS، برای مناطق خارج از شعاع عملکردی ایستگاه های موجود، ۵ ایستگاه جدید مکان یابی و پیشنهاد گردید تا کل فضای شهر، بر اساس استاندارد ۳ دقیقه ای رسیدن خودروهای آتش نشانی به محل حریق، تحت پوشش ایستگاه های آتش نشانی موجود و پیشنهادی قرار گیرد.