سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی سازه های فضاکار

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

خالد توفیقی ذهابی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سازه
کریم عابدی – استاد دانشکده مهندسی عمران

چکیده:

سیستم های کش بستی Tensegrity systemsسیستم های خودمتعادلی هستند که در آن، مجموعه ای از اعضای فشردهی ناپیوسته، درون مجموعه ای از اعضای کشیده شده ی پیوسته قرار گرفته اند. خودمتعادلی که از امتیازهای اصلی این سازه ها می باشدمتکی بر خودتنیدگی اولیه ی اعضای سازه می باشد. در حالیکه در ابتدای ابداع این سیست مها، حتی برخی از مخترعین این سیستم ها، نیز چندان به کاربرد سازه ای آن خوشبین نبودند اما امروز و با گذشت حدود نیمقرن، پروژههایی بزرگ با استفاده از این سیستم ها (نظیر سالن دوچرخ هسواری جهان در سوئیس و پلKuripla در استرالیا) اجرا شده است. تا جایی که برخی از محققین، این سیستم ها را سیستم های سازه ای آینده میدانند. تحقیقات انجام گرفته در زمینه ی سیستم های کش بستی با سرعت بسیار زیادی روبه افزایش است. امروزه بسیاری از رفتارهای این سیستم ها و به عبارت مشخص تر این سازه ها، تحلیل و شناخته شده اند. یکی از مسائلی که در هر سازه ای اهمیت شایان دارد نوع گسیختگی یا به اصطلاح مکانیزم گسیختگی آن است. ماهیت گسیختگی در سازه های مختلف، متأثر از عامل وقوع آن می باشد. در سازه های کش بستی، مهم ترین عوامل وقوع گسیختگی، کمانش اعضای فشاری، گسیختگی اعضای کششی و شُل شدن اعضای کششی و یا مجموعه ای از این عوامل می باشد. بسته به اینکه دلیل گسیختگی کدام یک از مورد فوق باشد مکانیزم گسیختگی نیز متفاوت خواهد بود. در زمینه ی مکانیزم های گسیختگی در سازه های کش بستی هنوز تحقیقات کافی وجود ندارد و از طرفی دیگر به دلیل اینکه این سازه ها در اماکن با اهمیت بالا مورد استفاده قرار می گیرند بررسی راهکارهای جلوگیری از مکانیزم های گسیختگی خطرناک، امری ضروری است. در این تحقیق، به بررسی مکانیزم های گسیختگی مشاهده شده در یک چلیک مدولار متشکل از مدول های چهار میله ای پرداخته شده است و در مورد هر مکانیزم علل رویداد آن نیز بررسی شده است و در نهایت با استناد به همین تحلیلها، توصیه هایی برای جلوگیری از رخداد مکانیزم های گسیختگی نامطلوب و خطرناک در این سازه ها ارائه گردیده است.