سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بایزید شریفی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
ایوب معروفی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
ابراهیم سورانی – کارشناس برنامه ریزی شهری

چکیده:

یکی از مشکلات اساسی شهرها، کمبود فضای سبز شهری است که از جنبههای مختلف بر زندگی انسان تأثیر میگذارد.در مقایسه با استاندارهای شهرسازی، علاوه بر پایین بودن سطح کاربری فضای سبز در شهرهای مختلف ایران، پراکندگینامناسب آن نیز مشکلاتی را بوجود آورده است که از جمله میتوان به عدم توزیع عادلانه فضای سبز در سطح شهر و مشکلات دسترسی شهروندان اشاره کرد. شهر اشنویه نیز این قاعده مستثنی نیست؛ سرانه پارکهای شهری ۲۵٫۰ متر مربع برای هر۷ متر مربع – شهروند میباشد که فاصله زیادی با استانداردهای جهانی و همچنین استاندارد وزارت مسکن و شهرسازی که ۲۰برای هر نفر در نظر گرفته شده است، دارد. لذا مدیران شهری جهت پاسخگویی به این عدم تعادلها و کمبودها نیازمند بکارگیری ابزارهای تحلیلی جدیدی هستند. سیستم اطلاعات جغرافیایی ) GIS ( نقش بسزایی در مطالعات شهری از جملهمکانیابی فضاهای سبز شهری دارد. هدف از این تحقیق تعیین مکان بهینه جهت احداث پارک های شهری جهت کاهش کمبود های موجود در شهر میباشد. برای دستیابی به هدف مورد نظر لایهها و نقشههای تأثیر گذار در مکانیابی از جمله:کاربریهای مسکونی، فرهنگی، آموزشی، شبکه ارتباطی و… تهیه و ارزشگذاری شدهاند. سپس برای وزندهی به هر یک ازمعیارهای مورد نظر از مدل AHP استفاده شده و بعد با بکارگیری مدل محاسبگر رستری در محیط نرم افزار سیستم اطلاعات جغرافیای اقدام به تهیه لایه های مورد نیاز بر اساس معیار تعیین شده گردید. در نهایت نقشه حاصل از تلفیق لایه- های اطلاعاتی زمینهای شهر را برای انتخاب مکانهای مناسب برای فضای سبز شهری را به پنج طبقه اولویت بندی کردهایم