سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی و بین المللی مدیریت بحران در خطوط لوله و تاسیسات

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیدمهدی میری – کارشناس ارشد مهندسی آب، دانشگاه علم و صنعت ایران
عباس افشار – استاد دانشکده مهندسی عمرا دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

محدودیت بودجه و هزینههای ابزار پایش از یک طرف و اهمیت کنترل کیفی آب شبکه به لحاظ آلودگیها از طرف دیگر، سبب شده است تا استقرار بهینه ایستگاههای پایش در شبکههای آب شهری مورد توجه قرار گیرد. ترکیب استقرار ایستگاههای پایش در شبکه باید به گونهی باشد که بین گزینههای رقیب بالاترین رتبه را در معرف بودن دارا باشد. ایستگاههای کلرزنی کمکی در داخل شبکه، در مقایسه با روشهای متداول کلرزنی که گندزدایی را فقط در منابع تولید انجام میدهند، موجب میشوند که غلظت کلر باقیمانده در اکثر نقاط شبکه در محدوده استاندارد کیفی آب حفظ شود. با توجه به تأثیر بوسترهای تزریق کلر روی کیفیت آب شبکه در صورت وجود این بوسترها در شبکه تغییراتی در ماتریس پوشش به وجود خواهد آمد. لحاظ کردن این تغییرات میتواند مدل را به واقعیت نزذیکتر کند. در تحقیقات گذشته، اثر این بوسترها در تعیین چیدمان بهینهی ایستگاههای پایش دیده نشده است. در این مقاله روش جدیدی با در نظر گرفتن بوسترهای تزریق کلر برای تعیین بهینهی ایستگاههای پایش ارائه می- شود.