سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عباس افشار – استاددانشگاه علم و صنعت ایران
سیدمهدی میری – کارشناس ارشد مهندسی آب

چکیده:

محدودیت بودجه و هزینه های ابزار پایش از یکطرف و اهمیت کنترل کیفی اب شبکه به لحاظ آلودگی ها از طرف دیگر سبب شده است تا استقرار بهینه ی ایستگاه های پایش درشبکه های آب شهری مورد توجه قرارگیرد ترکیب استقرار ایستگاه های پایش درشبکه باید به گونه ای باشد که بین گزینه های رقیب بالاترین رتبه را درمعرف بودن دارا باشد درتحقیقا ت گذشته برای تعیین میزان معرف بودن یک چیدمان خاص از ایستگاه های پایش از معیاری تحت عنوان معیار پوشش استفاده می شد مقدار انتخاب شده برای این معیار بطور مستقیم روی جانمایی بهینه ایستگاه ها تاثیر میگذارد دراین مقاله روش جدیدی برای جانمایی ایستگاه های پایش ارایه می شود که درآن انتقال اطلاعات به گره های بالا دست متناسب با وزن آب عبوری می باشد و از معیار پوشش صرفنظر شده است.