سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار اقتصاد سلامت

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بهروز پورآقا – سازمان تامین اجتماعی
ابوالقاسم پوررضا – استاد گروه علوم مدیریت و اقتصادبهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم
علی حسن زاده – سازمان بیمه سلامت ایران
محمدمهدی صدرالهی – سازمان تامین اجتماعی

چکیده:

مقدمه: دارو حلقه جداناپذیر از زنجیره درمان است و نقص پروسه درمان بدلیل؛ هزینه بالای دارو یاا دادد د سترسی مناسب به دارو، مطمئنا هزینه های زیادی را در فرایند درمان بدنبال خواهد داشت. هدف این مطالعه بررسای میازانتاثیر درآمد خانوار، دسترسی جغرافیایی، پرداخت مستقیم بیمار، میزان ویزیت پزشکان و میزان بستری بیمه شدگان، بر میزان بهره مندی از دارو در داروخانه های طرف قرارداد سازمان تامین اجتمادی می باشد.روش کار: برای سنجش تاثیر مولفه های مذکور بر میزان بهره مندی از دارو، از بانکهای اطلاداتی سازمان تامین اجتمادی در هر استان طی سالهای ۸-۷۷استفاده شد. جامعه پژوهش، ۴۲ میلیون نفر از افراد تحت پوشش این سازمان بودند که طی این سالها برای دریافت دارو به بخش درمان مستقیم و غیرمستقیم سازمان مراجعه نموده اند. برای تخمین مدل از رگرسیون دو طرف لگاریتمی با لحاظ اثرات ثابت استفاده شد.یافته ها:یافته های تخمینی حاصل از مدل نشان داد که ویزیت پزشکان، میزان موارد بستری در درمان غیرمسات قیم، دسترسی جغرافیایی و پرداخت از جیب به ترتیب بیشترین تاثیر بر بهره مندی از دارو را داشته اند. همچنا ین هزیناهخانوار، میزان بستری و ویزیت پزشکان در درمان مستقیم، تاثیر معنی دار بر بهاره منادی از دارو در داروخاناه طارفقرارداد نداشته است. نتیجه گیری:اهمیت تامین دارو برای بیمه شدگان بقدری بالاست که افزایش هزینه دارو، مانعی بزرگیِ بارای مرارف آنان محسوب نمیِ شود و این موضوع می تواند زمینه هزینه های کمرشاکن را بارای برخای از خاانواده مهیاا ساازد .سیاستگذاران درمان سازمان تامین اجتمادی باید در توزیع دادلانه منابع درماان در اسا تانهای مختلا کشاور ت امال بیشتری داشته باشند تا پیامد آن، بهره مندی دادلانه تر از خدمات درمانی باشد