مقاله مولانا و مفهوم «من» که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸- بهار و تابستان ۱۳۸۹ در پژوهشنامه ادب حماسی (پژوهش نامه فرهنگ و ادب از صفحه ۲۲۰ تا ۲۴۷ منتشر شده است.
نام: مولانا و مفهوم «من»
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مولانا
مقاله من
مقاله فرامن
مقاله هویت
مقاله خودشیفتگی
مقاله مثنوی
مقاله کلیات شمس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ماحوزی امیرحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با غور در شعر مولانا به طور مشخص به دو نوع “من” بر می خوریم: یک من دروغین که تنها تصویر و سایه ای از من حقیقی است؛ در برابر منی دیگرکه حقیقی است و مفهوم واقعی هستی انسان را تشکیل می دهد.
در این مقاله بر آنیم تا ویژگی های این دو نوع “من” را برشماریم، شباهت ها و تفاوت های آن دو را باز یابیم و در نهایت چگونگی گذر از من کاذب به من حقیقی را نشان دهیم. در این رهگذر از روان شناسی نیز بهره برده ایم. چه، تجلی آن من دروغین بویژه در نوعی اختلال شخصیت به نام اختلال شخصیت خود شیفته دیده می شود. مولانا در برابر چنین روی کردی به جهان ایستادگی می کند و تمرکز اصلی خویش را بیش از هر موضوعی دیگر بر مبارزه با این حس خودبزرگ بینی سراب گونه می نهد. او به انسان برای نیازش به تمجید هشدار می دهد و از طریق نشان دادن ارزش واقعی انسان به او -از طریق عشق- حس حقارت بشر را که منجر به خودبزرگ بینی می شود از او می ستاند. او عشق را در جهان بی ثبات عاطفی درمان دردها می خواند. از سوی دیگر او با رسیدن به حقیقت اصلی خویش، در شوری از وجد و عاطفه، حالتی خداگونه می پذیرد که تفکیک آن از ادعایی حاکی از خودشیفتگی محض و تصویر دروغین آن، ضروری است و گاهی دشوار. او در اوج تجربیات وجدآسای خویش در سطح فرامن، قدرت، دانایی و حضور مطلق می یابد و آسیب ناپذیر و بی نظیر است. نشان دادن تفاوت این دو عرصه و دو گونه از حالات شخصیتی که ظاهری یک سان دارد و بیان حساسیت مولانا در نمودن این تفاوت مورد توجه این مقاله قرار گرفته است.