سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی اصلاح الگوی تولید و مصرف

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

نجمه کارگر – مربی پژوهشی مرکز تحقیقاتکشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان، ۳دانشجوید
لاله یزدانپناه – مربی پژوهشی مرکز تحقیقاتکشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان، ۳دانشجوید
مریم نصرتی – دانشجویدکتریرشته ژنتیکو اصلاح نژاد دام دانشگاه فردوسی مشهد
سیدمجتبی سیدمومن – مربی پژوهشی مرکز تحقیقاتکشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان،

چکیده:

با وجود تعداد زیاد و اهمیت سازگاری دامهای بومی به خصوصگوسفند و بز در مناطق گرمسیر، اطلاعات اصلاح نژادی و برنامه های اصلاح نژاد مختصاین دامها کم یا غیر قابل دسترس می باشد. در این مقاله سعی شده استمروری بر برنامه های اصلاح نژادی در خصوص سازگاری دامها در مناطق گرمسیر با تکیه بر موفقیتها و شکستها صورت گیرد . هدفآشنا شدن با فرصتهای اصلاح ژنتیکی دامهای کوچکدر مناطق دارای دامداریهای سنتی و کوچکبا مراتع فقیر می باشد. در سالهای اخیر از جایگزینی نژاد های سازگار با مناطق گرمسیر و یا آمیخته گری نژادهای بومی با نژاد های سازگار در مناطق گرمسیر استفاده شده است. البته عملکرد در بیشتر این برنامه ها نگران کننده می باشد و این موجبشده دامداران دوباره به برنامه های ابتدایی و استفاده از نژادهای بومی روی آورند. میزان موفقیت بعضی برنامه های اصلاح نژادی شامل نژادهای بومی دلگرم کننده است. در برنامه های اصلاح نژادی که با شکستمواجه شده اند تعریفاهدافاصلاح نژاد به صورت فوری و دراز مدت، شرایط اقتصادی و اجتماعی گروه هدفو نیز محدودیتهای زیستمحیطی در نظر گرفته نشده بود. برای رسیدن به موفقیت ، لازم است توجه به سیستم تولیدی و تولید کننده در همه مراحل برنامه و یکپارچه سازی بین رفتار و ارزشهای سنتی اعمال شود