مقاله موانع موفقیت تیم احیاء در عملیات احیاء قلبی ریوی از دیدگاه پرستاران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۲ در حکیم سید اسماعیل جرجانی از صفحه ۱۶ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: موانع موفقیت تیم احیاء در عملیات احیاء قلبی ریوی از دیدگاه پرستاران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله احیاء قلبی ریوی
مقاله تیم احیاء
مقاله پرستاران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کاووسی علی
جناب آقای / سرکار خانم: پروینیان نسب علی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حسام مسلم
جناب آقای / سرکار خانم: شریعتی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: جویباری لیلا
جناب آقای / سرکار خانم: ثناگو اکرم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: با توجه به اینکه چندین سال است از شروع عملیات احیاء قلبی ریوی توسط تیم احیاء می گذرد، متاسفانه عملکرد تیم احیاء در بیمارستان ها ضعیف و نگران کننده است. تحقیقات نشان داده است به طور متوسط تنها ۱۰ تا ۱۵ درصد کسانی که تحت احیاء قلبی ریوی توسط تیم احیاء در بیمارستان ها قرار می گیرند، زنده ترخیص می شوند که این آمار در کشورهای مختلف متفاوت است. درنتیجه پرداختن به موانع موفقیت عملیات احیاء می تواند تا حدی راه گشای روش های پیشگیری از خطرات بالقوه و تهدیدکننده بعدی بیماران باشد. هدف از این پژوهش تعیین موانع موفقیت عملیات احیاء قلبی ریوی در بیمارستان توسط تیم احیاء از دیدگاه پرستاران است.
روش بررسی: در این پژوهش توصیفی تحلیلی که درسال ۱۳۹۰ انجام گرفت، تعداد ۲۰۰ پرستار شاغل در ۴ بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گلستان به صورت تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه خودساخته با عنوان بررسی موانع موفقیت احیاء قلبی ریوی بود. اطلاعات به دست آمده با نرم افزار آماری SPSS نسخه ۱۶، آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: از نمونه های مورد بررسی ۳۴ درصد مذکر و ۶۶ درصد مونث بوده اند. ۸۳ درصد از پرستاران تجربه حضور در تیم احیاء را داشتند. مهمترین عللی که از دیدگاه پرستاران به عنوان موانع موفقیت احیاء قلبی ریوی موثر شناخته شد عبارت بودند از: بیماری زمینه ای بیماران (۸۸ درصد)، عدم حضور به موقع تیم احیاء در بالین (۹۸ درصد)، نداشتن مهارت ارتباطی اثربخش با اعضاء تیم (۹۰ درصد)، کمبود تجهیزات و آماده نبودن وسایل CPR در هر بخش (۹۲ درصد) و در نهایت عدم برگزاری منظم آموزش های ضمن خدمت استاندارد و اصولی (۹۸ درصد).
نتیجه گیری: عملیات احیاء قلبی ریوی در بیمارستان ها توسط تیم احیاء همچنان ضعیف و نگران کننده است بنابراین به نظر می رسد کاهش یا بهبود این چالش مستلزم توجه بیشتر برنامه ریزان و مسوولان بیمارستان ها به برگزاری برنامه های بازآموزی استاندارد و به روز رساندن دانش و ارتقاء سطح مهارت کادر درمان و تشکیل تیم احیاء متبحر و منسجم است.