سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

راحله گرجی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری
محمدحسین شاطرپوری – کارشناس ارشد معماری

چکیده:

مکتب شیراز از جمله مکتبهای حکمت دوران اسلامی است که طی حدود سه قرن چراغ حکمت را درایران و جهان اسلام روشن نگاه داشته است درواقع مکتب اصفهان دوران جدیدی از حیات تفکر فلسفی مکتبی است که بدرستی می توان آن را مکتب شیراز خواند مکتبی که مرکز جغرافیایی آن شهر زیبا ودارالعلم مشهور شیراز بوده و حدود تاریخی آن بین دو شیرازی معروف یعنی قطب الدین و صدرالدین شیرازی است آنچه برهمگان مسلم است و خانه های تاریخی شهر شیراز را ازسایر شهرهای ایران متمایز ساخته تجلی هنر کاشیکاری و خوشنویسی دراین خانه هاست گوی که بدون آنها دیگر رنگ و بوی خانه از بین می رود. حضور خطاطان زبردست از یک سو و نقاشان نگارگر ها و استفاده از رنگهای خاص درخطه پارس مربوط به امروز و دیروزنبوده و نیست که سرمنشا و نشئه حضور کاشیکاری را درمجموعه تاریخی تخت جمشید و کاخ بیشابور می توان یافت و عصاره و اوج آن را درتمدن عظیم و فرهنگی غنی با نام مکتب شیراز نام برد.