مقاله مهار مسیر TGF-b به وسیله تکنیک RNAi در سلول های بنیادی خون ساز کشت داده شده روی داربست سه بعدی DBM «ماتریکس استخوانی معدنی زداشده» که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اردیبهشت ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۸۶ تا ۹۵ منتشر شده است.
نام: مهار مسیر TGF-b به وسیله تکنیک RNAi در سلول های بنیادی خون ساز کشت داده شده روی داربست سه بعدی DBM «ماتریکس استخوانی معدنی زداشده»
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلول های بنیادی خون بندناف
مقاله سلول های USSC
مقاله داربست DBM
مقاله مسیر TGF-b
مقاله siRNA

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمی زهراالسادات
جناب آقای / سرکار خانم: فروزنده مقدم مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمانی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: حفیظی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: امیری زاده ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: خون بندناف در پیوند مغز استخوان، به علت دوز پایین سلول های CD34+ دارای محدودیت هایی است که می بایست این سلول ها مورد تزاید قرار گیرند. تکثیر سلول های بنیادی با استفاده از افزایش فعالیت خود تکثیری آن ها در شرایط آزمایشگاهی روی داربست DBM (ماتریکس استخوانی معدنی زدا شده) پوشیده شده با سلول های پروژنیتور مزانشیمی یعنی سلول های بنیادی سوماتیک غیر محدود شده (USSC) پیشنهاد می شود. مسیر TGF-b از عوامل مهم مهاری برای فعالیت خود تجدید شوندگی سلول های بنیادی است که در این تحقیق از هم زمانی کشت برون تن (Ex vivo) و مهار مسیر TGF-b با کمک تکنیک RNAi استفاده شد.
روش بررسی: سلول های USSC، از خون بندناف جدا شده و سپس روی داربست DBM و هم کف پلیت، به عنوان لایه مغذی، پوشش داده شدند. سلول های CD34+ با روش Magnetic- Activated Cell Sorting (MACS) از جفت انسانی تخلیص و در شرایط دو بعدی و سه بعدی هم کشتی، با siRNA علیه TGFbR2 تیمار شدند. میزان سرکوب بیان ژن مربوطه با Real- Time PCR کمی بررسی شدند. در نهایت شمارش سلولی، فلوسایتومتری و فعالیت کلنی زایی سلول ها مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: کشت سه بعدی به همراه مهار ژن TGFbR2 موجب افزایش قابل توجه ۴۱±۰٫۷ برابر سلول های CD34+ شد. ولی افزایش نسبت تزاید در دو بعدی ساده بیش از سه بعدی بود و نیز بیش ترین مهار بیان ژن، بیش ترین افزایش در مارکر سطحی با آنالیز فلوسایتومتری در حالت کشت دو بعدی ساده نشان داده شد (P<0.05).
نتیجه گیری: بنابراین از نظر موثر بودن سیستم انتقال RNAi، کشت دو بعدی ساده نسبت به سه بعدی کارآمدتر بود به طوری که سلول ها آزادی کم تر داشته و بیش تر با سلول های لایه مغذی درگیر بودند.