سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی و جشنواره علمی خرمای ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

نصیر صابری ریسه – گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان،
محمد قدمیاری – گروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان
وحید حسینی نوه – گروه گیاهپزشکی، پردیس علوم کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
بهنام معتمدی نیا – گروه گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان جنوبی

چکیده:

یکی از آفات مهم آفت خرما در سراسر جهان، سوسک شاخدار خرما Oryctes elegans، می باشد. این حشره در سراسر ایران، از جمله کرمان، خوزستان، و سیستان و بلوچستان وجود دارد. امروزه رو شهای جدیدی برای مبارزه با آفات بوجود آمده است که یکی از این رو شها، استفاده از مهارکننده های گیاهی علیه آنزیمهای گوارشی حشرات است. پس از پ یبردن به وجود مهارکننده در بذر گیاهان، ژن تولیدکننده بازدارنده آنزیمی، به گیاه مورد نظر انتقال داده می شود. بر همین اساس، در این پژوهش مهارکنند ههای گیاهی پروتئازها از چندین بذر گیاهی استخراج شد. لاروهای سن پنج سوسک شاخدار خرما جمع آوری گردیدند، دستگاه گوارش آنها بیرون آورده شد و پس از سانتریفیوژ، رونشین حاصل به عنوان منبع آنزیمی مورد استفاده قرار گرفت. سوبسترای هموگلوبین برای اندازه گیری فعالیت پروتئولیتیک کل و سوبسترای اختصاصی BApNA برای اندازه گیری فعالیت تریپسین استفاده شد. زایموگرام تریپسین که با کمک صفحات نیتروسلولزی و از نوع native-PAGE انجام گردید، وجود دو ایزوفرم را مشخص نمود. اثر مهارکنندگی بازدارنده های استخراج شده از بذرهای گیاهان ارزن ،(Panicum miliaceum) خلر ،(Lathyrus sp.) جغجغه (Prosopis farcta)، باقلا (Vicia faba) و خارشتر (Alhaji persarum) بر فعالیت پروتئولیتیک کل و تریپتیک بررسی گردید. نتایج نشان داد که بذر گیاه باقلا بیشترین بازدارندگی را داراست و درصد مهارکنندگی پروتئولیتیک کل و تریپتیک به ترتیب برابر با ۲۷ و ۱۰۰ درصد بدست آمد.