سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

علیرضا عبادی پور – کارشناس ارشد شناسایی و مبارزه با علفهای هرز و مدرس دانشگاه پیام نور وا
محمود دژم – دکتری باغبانی و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا

چکیده:

به منظور تعیین مناسبترین رقم پیاز خوراکی (Allium cepa L.) HC لحاظ خصوصیات کمی و کیفی برای حفظ راندمان تولید و جلوگیری از کاهش عملکرد با استفاده از شیوه های نوین کشت و کار و تولید همراه با کنترل ازت و سایر آلوده کننده ها، پژوهشی در سال های ۸۹-۱۳۸۸ در استان خوزستان به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی صورت گرفت. در این پژوهش تیمارها شامل ارقام پیاز (رقم بهبهان، رامهرمز و پریماورا) و در ۳ تکرار انجام گرفت. صفاتی از قبیل عملکرد، تاریخ تشکیل سوخ، وزن متوسط سوخ، قطر سوخ، درصد ماده خشک سوخ، درصد کل مواد جامد محلول سوخ و درصد سوخهای دو قلو مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار MSTATC تجزیه آماری شده و با آزمون دانکن مقایسه میانگین ها صورت گرفت. نتایج نشان دادکه قطر متوسط سوخ ، وزن متوسط سوخ و عملکرد در رقم پریماورا بیشتر از رامهرمز و بهبهان بود. درصد ماده خشک و درصد مواد جامد محلول در رقم بهبهان بیشتر از سایر ارقام بوده و به همین دلیل دوام انبارداری در این رقم بیشتر است. تاریخ تشکیل سوخ در رقم پریماورا ، بهبهان و رامهرمز به ترتیب ۲۲ اسفندماه، ۱۹ فروردین ماه و ۲۱ فروردین ماه می باشد.