سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سیدحمیدرضا حسینی – کارشناس برنامه ریزی منابع آب، شرکت آب منطقهای تهران
مریم قدسیان – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران (محیط زیست)، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

با توجه به کمبود منابع آب و نیز آلود شدن آبهای موجود ، یافتن جایگزینهای دیگری برای منابع آب فعلی یعنی آبهای سطحی و زیر زمینی ، لازم به نظر میرسد . کشورهایی نظیر آمریکا ، استرالیا ، چین ، کشورهای اروپایی ، روسیه ، هند ، اندونزی ، پاکستان ، عربستان ، شیلی ، نامبیا ، کرواتی و … از حدود ۵۰ سال مطالعات خود را در این زمینه آغاز کردهاند . از منابع نوین تامین آب میتوان به مه ، شبنم و بارورکردن ابرها اشاره کرد . برای جمع آوری آب مه ، با تقلید از طبیعت و عملکرد گیاهان ، شبکههایی توری ( نت ) طراحی شد . این شبکه ها در ارتفاعات ، جایی که احتمال برخورد ذرات آب موجود در مه که توسط باد حمل میشود ، با آنها زیاد باشد ، نصب می شود . ذرات آب پس از برخورد با این شبکه ها که معمولا از جنس پلیپروپیلن ساخته میشود، جذب آنها شده ، به عبارتی به دام میافتند . سپس از طریق مجاری جمع آوری وارد مخازن نگهداری میشود . واضح است که چنین آبی از کیفیت مطلوبی نیز برخوردار است .در مورد جمع آوری آب شبنم ، از صفحاتی استفاده میشود که با روکشی از مواد تغلیظ کننده و آبگریز و یک عایق حرارتی پوشیده شدهاست . بخار آب موجود در اتمسفر پس از برخورد به این صفحات سرد شده ، پدیده میعان رخ میدهد . در شرایط مناسب یعنی رطوبت نسبتا بالا و سرعت باد کم ، مقدارآب قابل توجهی توسط این سیستم میتوان جمع آوری کرد . بارور کردن ابرها نیز سالهاست که توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است . تا کنون بیش از ۵۰ کشور در این زمینه مطالعه و سرمایهگذاری کردهاند . با بارور کردن ابرها علاوه بر فراهم آوردن آب ، می توان از طوفانها و تگرگهای شدید نیز جلوگیری کرد ، همچنین با از بین بردن مه در فرودگاهها و جادهها ،ایمنی سفرهای هوایی و زمینی را افزایش داد . در این روش با تزریق هستههای یخ مصنوعی مانند یدید نقره در ابرهای مناسب ، آنها را بارور کرده میزان بارندگی را افزایش می – دهند .