سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش بین المللی خلیج فارس

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

لیلا علیپور – دانشجوی رشته فرهنگ و زبانهای باستان دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر
محمدمهدی اسماعیلی – استادراهنما، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر
فرخ حاجیانی – استاد مشاور، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر

چکیده:

گویش های یک زبان در واقع گونه هایی ازآن زبان هستندکه ازلحاظ آوایی،دستوری وواژگانی تفاوت های با یکدیگر دارند.زبان فارسی درطول تاریخ چندهزارساله ی خودچند دوره ی مهم راپشت سرنهاده است: الف-دوره ی باستان ( ۱۰۰۰ پیش ازمیلادتا ۳۳۱ پیش ازمیلاد) ب-دوره ی میانه ( ۳۳۱ پیش ازمیلادتا ۸۶۷ میلادی) ج-دوره ی جدید ( ۸۶۷ میلادی تا حال حاضر) – زبان فارسی درجریان تحول تاریخی خوددرهردوره ای (باستان-میانه-جدید)ازسه جهت دگرگونی یافته است : ۱ واژگان وبارمعنایی آنها ۲-اصوات وواجها ۳-دستگاه صرفی ونحوی تحولات براساس قاعده ونظام کلی به وجودآمده اندووجود آنها تصادفی نیست .بسیاری ازواژه ها دردوران باستان وجودداشته اند امابه امروزنرسیده اندواز بین رفته اند،بعضی دیگر باکمی تحول وبرخی با تغییرات بیشتری به امروزرسیده اند .آنچه مسلم است ،این است که بسیاری از واژه ها دارای پیشینه هستندو به خودی خود به وجودنیامده اند.زبان ها،گویش ها،لهجه ها ونامه های این سرزمین همه حکایت از قدمت دارند . درگویش مردم بوشهر وشهرهای همجوار واژه هایی وجودداردکه دراثرکثرت استفاده شایدعادی به نظررسدوجلب توجه نکند .ای ن واژه هاراروزانه بسیارزیادبه کارمی بریم ویا می شنویم ولی کمتربه این می اندیشیم که اصل آنها چه بوده وبه چه معنی اندومی انگاریم که اینها واژه هایی اندمثل بسیاری از واژه های بی معنی دیگر .درحالی که اگرکمی درفرهنگ فارسی دقیق شویم،درمی یابیم که این واژه ها پیش ینه دارند.بسیاری ازجوانان وحتی بزرگترها بابعضی ازواژه های بوشهری ناآشناهستند وشایدهم پاره ای اوقات شرم ازآن که مبادا آنهارا مسخره کنند،مانع می شودکه ازاین واژه ها استفاده کنند .به هرحال این واژه ها مربوط به لهجه ی این منطقه است وحیف است که نسل جوان ونوجوانان امروز وآینده آنها راازیادببرند.