سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش ملی بزرگداشت سهروردی با موضوع اخلاق کاربردی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مهرزاد کیانی – دانشیار گروه اخلاق پزشکی ، مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی دانشگاه عل
شبنم بزمی – استادیار مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهش

چکیده:

بارداری با روش رحم جایگزین، استفاده از رحم یک خانم به منظوراستقرار سلول تخم متعلق به زوجی دیگر است. انجام بارداری جایگزین به شیوه ای امروزی (یعنی قرار دادن سلول تخم متعلق به یک زوج دررحم زنی دیگر و تحویل نوزاد پس از تولد این زن به زوج مذکور) اولین بار در اواخر دهه هفتاد (در قرن گذشته میلادی) رخ داد. موافقان این روش اعتقاد دارند که این روش به حل معضل ناباروری کمککرده، باعث تحکیم مبانی خانواده می شود، قوانین حاکم بر این روش از لغزش ها و نارسایی ها جلوگیری می کند، ارتباط ژنتیک بین زوج متقاضی و فرزند برقرار است مخالفان این روش اعتقاد دارند که اینروش باعث صدمه به ارکان خانواده، باعث تأثیر سوء بر روند فرزندخواندگی شده، هزینه گزافی دربر دارد، ممکن است موجب رواج پدیده فرزندخواندگی شود، مزید برآن هنوز هم ابهامات قانونی متعددیدر این عرصه وجود دارد که هر دو مورد به تفصیل در مقاله مورد بحث قرارگرفته است. باید دانست که با حفظ استانداردهای علمی پزشکی و تصویب قوانین جامع که روند انجام دادن این عمل را کنترل می کنند،می توان از هرگونه آسیب و ضررهای احتمالی برای نوزادان حاصل از این اقدام و احتمال خطر و آسیب برای زنان باردار جایگزین جلوگیری کرده و حقوق زوج متقاضی را نیز حفظ کرد. با توجه به مباحث مطرحشده در متن مقاله، بدیهی است این عمل که اقدامی مناسب برای کمک به زوج های نابارور بوده و درمانی در جهت رفع محرومیت آنان از اینموهبت الهی است با ملاحظات و کنترل های اخلاقی، قانونی و پزشکی می تواند به نحو احسن مورد استفاده قرار گرفته و از لغزش ها، انحرافات در عملکرد عملی و سوء استفاده های احتمالی از آن ممانعت به عمل آید