سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

ندا هجرانکش – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ت
سیدعلی موسوی زاده – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
احمد رزبان حقیقی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی
ورهرام رشیدی – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ت

چکیده:

به منظور ارزیابی تنوع درون و بین توده های بومی اسپرس ایران، ۵ توده بومی مناطق جقرافیایی مختلف آذربایجان شرقی، با استفاده از نشانگرهای RAPD به دو روش انفرادی و بالک (دسته جمعی) در شرکت زیست آذر سهند در تبریز در پاییز ۱۳۸۹ مورد مطالعه قرار گرفتند. در روش انفرادی ۵ آغازگر RAPD از ۲۰ آغازگر مورد ارزیابی، ۴۷ نوار چند شکل با میانگین ۴/۹ نوار به ازای هر آغازگر تولید کردند در حالی که در روش بالک ۳۱ نوار چند شکل با میانگین ۲/۶ نوار به ازای هر آغازگر بدست آمد. میانگین تنوع ژنتیکی کل (۴۴/۰) و درون توده ها (۳۱/۰) و ضریب تمایز ژنی ۲۹/۰ برآورد شد. تجزیه واریانس مولکولی تنوع معنی داری را در بین (۶/۲۱%) و درون(۴۴/۷۸%) توده ها نشان داد. در روش بالک تنوع بین (۲۵۶/۰) بیشتر از روش انفرادی(۱۲۸/۰) برآورد گردید۰ بر اساس تجزیه خوشه‌ای در روش انفرادی گروه بندی ۵ توده‌ اسپرس بر اساس داده های مولکولی با گروه بندی جغرافیایی توده‌ها مطابقت نشان داد، اما در روش بالک مطابقت نداشت. با توجه به تفاوت نتایج روش بالک و روش بررسی جداگانه افراد، با وجود مزایای این روش مثل کاهش حجم کار، برای بررسی دقیق تر روابط ژنتیکی و بهره برداری از تنوع ژنتیکی درون توده ها بهتر است از روش انفرادی استفاده شود.