سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی عمران و محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد ملایی – دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی منابع آب دانشگاه زابل
معصومه دلبری – دانشیارگروه مهندسی آب دانشگاه زابل

چکیده:

افزایش مصرف آب باعث کاهش کمی و کیفی آبهای قابل استفاده شده است. با توجه به این وضعیت، شناخت منابع کمی و کیفی آب برای داشتن کشاورزی پایدار امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. با توجه به تأمین آب سطح وسیع زیر کشت محصولات کشاورزی دشت قزوین اعم از گندم، جو، ذرت، یونجه و صیفیجات توسط آبهای زیرزمینی، در این تحقیق دقت روشهای رایج درونیابی شامل کریجینگ و وزندهی معکوس فاصله IDW در تخمین مقدار سطح آبهای زیرزمینی و خصوصیات کیفی آب مورد مقایسه قرار گرفت. اطلاعات مورداستفاده شامل تراز سطح آب و مقادیر پارامترهای SAR ،EC است که درتعداد ۵۳ حلقه چاه در دشت قزوین در فصل بهار سالهای ۱۳۸۲ و ۱۳۹۰ اندازه گیری شده است. برای مقایسه روشها ازفن اعتبارسنجی متقابل و معیارهای جذر میانگین مربعات خطا RMSE و میانگین خطا ME استفاده گردید. نتایج نشان داد که برای تخمین سطح آب زیرزمینی در هر دو سال ۱۳۸۲ و ۱۳۹۰ روش IDW با توان دو با مقادیر RMSE به ترتیب برابر با ۰۵/۱۹ و ۳۲/۲۲ نسبت به کریجینگ با مدل نیمتغییرنمای کروی وگوسی عملکرد بهتری داشت. از طرفی برای تخمین خصوصیات کیفی آب در سال ۱۳۸۲ و ۱۳۹۰ روش کوکریجینگ برای پارامترها کیفی عملکرد بهتری داشت