سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

عباس اکبرنیا – استادیار، گروه بهره وری و تبدیل انرژی، پژوهشکده مکانیک، سازمان پژوهش

چکیده:

به منظور بررسی انرژی مصرف شده در عملیات خاکورزی در زراعت گندم، سه سامانه خاکورزی شامل خاکورزی مرسوم (شخم با گاوآهن، دیسک زدن، تسطیح، کود پاشی و کاشت بذر) به عنوان حداکثر خاکورزی و عملیات با ماشین چندکاره به عنوان کم خاکورزی و عملیات کاشت با دستگاه کشت مستقیم به عنوان عملیات بی خاکورزی طی سه سال متوالی با یکدیگر مقایسه شدند. دادهها در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس سوخت مصرف شده در سه سامانه خاکورزی در سطح یک درصد معنیدار شد. مقایسه میانگینها نشان داد که سوخت (انرژی) مصرف شده در روش مرسوم (۵۸/۳۳ لیتر در هکتار)، حدود دو برابر سامانه کم خاکورزی ( ۲۹ لیتر در هکتار) و حدود چهار برابر روش بی خاکورزی ( ۱۴ لیتر در هکتار) است. این امر ناشی از تعدد عملیات خاکورزی در خاک- ورزی مرسوم میباشد. میانگین عملکرد محصول در عملیات خاکورزی انجام شده برابر ۷/۸۵ و ۷/۶۸ و ۵/۲۱ تن در هکتار به ترتیب برای روش مرسوم، کم خاکورزی و بی خاکورزی بدست آمد. لذا برای انجام عملیات خاکورزی و کاشت به منظور کاهش انرژی صرف شده در عملیات و نیز کاهش تردد تراکتور در مزرعه که منجر به کاهش هزینههای تولید محصول، افزایش درآمد و کاهش فشردگی خاک مزرعه میشود، استفاده از روش بی خاکورزی در مزارعی که خاک آن از تراکم بسیار کمی برخوردارند و بقایای گیاهی نسبتاً کمی دارند و آبیاری به طریق کلاسیک و یا نزولات آسمانی تأمین میشود (به ویژه اراضی دیم) و روش کم خاکورزی در تمام شرایط فیزیکی و آبیاری اراضی، به جای روش مرسوم (حداکثر خاکورزی) توصیه میشود.