سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

عین اله عبدی قزلجه – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی
حسن فضایلی – موسسه تحقیقات علوم دامی
احمد یوسفی – موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر
حسن تیمورنژاد – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی

چکیده:

در این آزمایش پتانسیل خوراکی سه کولتیوار دانه جو اصلاح شده ( بهمن، صحرا و ریحان ۰۳ ) و یک کولتیوار جو بومی (جو سیاه) ایران با استفاده از ترکیبات شیمیایی و تکنیک تولید گاز ارزیابی شد. ۲۰۰ میلی گرم از نمونه های تهیه شده، با مایع شکمبه که از سه راس گوسفندبلوچی فیستوله شده تهیه شده بود در داخل ویال های شیشه ای ۱۲۰ میلی لیتری کشت داده شد و تولید گاز توسط دستگاه فشارسنج در زمان های۲، ۴، ۶، ۸، ۱۲ ، ۲۴ ، ۳۶ ، ۴۸ ، ۷۲ و ۹۶ ساعت ثبت گردید. با استفاده از حجم گاز تولید شده در ۲۴ ساعت پس از انکوباسیون، میزان ماده آلی قابل هضم و انرژی قابل متابولیسم محاسبه گردید. نتایج اندازه گیری ترکیبات شیمیایی نشان داد که از نظر مقدار خاکستر و پروتئین خام اختلافمعنی داری بین کولتیوارهای مورد آزمایش وجود داشت( ۰۵ / P<0 ). نتایج ارزیابی گوارش پذیری کولتیوارهای مختلف جو با استفاده از روش تولیدگاز نشان داد که میزان بخش b (حجم گاز تولیدی)، c (ثابت نرخ تولید گاز )، قابلیت هضم ماده آلی و انرژی قابل تابولیسم جو بومی بطور معنیداری کمتر از کولتیوارهای اصلاح شده بود ( ۰۵ / P<0 ). بطوریکه میانگین بخش c ،b ، قابلیت هضم ماده آلی و انرژی قابل متابولیسم کولتیوارهای جو اصلاح شده و بومی به ترتیب ۸/ ۷۸ و ۷۲ میلی لیتر، ۱۱۴ / ۰ و ۱۰۱ / ۰ در ساعت، ۸۲ و ۷/ ۷۶ درصد، ۲/ ۱۳ و ۲/ ۱۲ مگاژول در کیلوگرم مادهخشک بود.