سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای روانشناختی کودک و نوجوان

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مریم صیدی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه.
کیوان کاکابرایی – عضو هیأت علمی و باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان
فرشید چچانی – کارشناس ارشد علوم تربیتی.
سمیه بابایی – کارشناس روان شناسی وآموزگار پایه اول ابتدایی دبستان غیردولتی دخترانه

چکیده:

پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفیت زندگی در میان والدین دارای کودکان استثنایی و والدین دارای کودکان عادی به اجرا درآمد. بدین منظور در پژوهش پس رویدادی حاضر،۱۲۰ پدر و مادر( ۵۲ پدر و مادر کودکان استثنایی و ۶۸ پدر و مادر دارای کودک عادی) که به روش نمونه گیری در دسترس در شهر کرمانشاه انتخاب شدند ، به نسخه کوتاه مقیاس کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانیWHO-QOL BREEF بنمی و همکاران، ۲۰۰۰ ؛ لیونگ و همکاران، ۱۹۹۷ ) پاسخ دادند. بعد از جمع آوری داده ها رابطه سطوح ناتوانی کودکان و کیفیت زندگی والدین نیز مورد سنجشقرار گرفت. داده های دموگرافیک مثل وضعیت اجتماعی و اقتصادی والدین نیز ثبت گردیدند. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داده است که، در قسمت روابط اجتماعی و محیطی پرسشنامه کیفیت زندگی، بین دو گروه والدین تفاوت معنی داری وجود دارد ، اما در سنجش سلامت جسمی و روانی پرشنامه کیفیت زندگی بین دو گروه والدین تفاوت معنی داری مشاهده نگردید. همچنین نتایج نشان داد بین کیفیت زندگی و سطوح ناتوانی فرزندان رابطه مثبتی وجود دارد، به طوریکه والدین دارای فرزند چند معلولیتی در بخشهای روانی و جسمانی پرسشنامه، نمرات پایین تری بدست آوردند.