سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حفاظت و برنامه ریزی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

علیرضا کیانی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی گلستان
رقیه باقری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

شرایط اقلیمی ایران می طلبد تا برای استفاده بهینه از آب و افزایش راندمان آبیاری مبادرت به استفاده از روشهای آبیاری بارانی شود . از آن جا که کمبود آب همیشه با کیفیت پایین آب همراه است لزوم بررسی مشکلات ناشی از این روش در ارتباط با کیفیت آب از ضروریات به نظر می رسد.در روش آبیاری بارانی به دلیل تماس آب با اندام های هوایی گیاه باعث سوختگی، کاهش سطح برگ و ریزش زود هنگام برگ ها شده به طوری که در مقایسه با روشهای سطحی عملکرد گیاهکاهش بیشتری می یابد. حساسیت گیاه در آبیاری بارانی به آب شور بیشتر به میزان تجمع نمک در برگ ها و نه به مقامت گیاه در برابر شوری خاک، بستگی دارد. عامل اصلی سوختگی برگ ها در روش بارانی میزان جذب یون های مضر سدیم و کلر توسط برگ هاست. مقدار جذب یون های اشاره شده و در نتیجه خسارت ناشی از آن تابع زمان، شرایط اقلیمی، گیاه و دبی آبپاش ها می باشد. این مقاله به استناد پژوهش های کاربردی به بررسی تأثیر کیفیت آب در روش های آبیاری بارانی در مقایسه با آبیاری شیاری می پردازد.