سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین اهری مصطفوی – پژوهشکده تحقیقات کشاورزی، پزشکی وصنعتی کرج-پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای
رضا صیادی – مدیریت تحقیق و توسعه و مراکز پژوهشی شرکت دخانیات ایران و مدرس دانشگاه
هادی فتح اللهی – پژوهشکده تحقیقات کشاورزی، پزشکی وصنعتی کرج-پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای
منوچهر جم نژاد – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه

چکیده:

گیاه تلخه(. Acroptilon repens L ) علف هرزی با توانایی رقابتی زیاد از خانواده آفتابگردان ( Asteraceae ) می باشد. یکی از مهمترین شیوه های کنترل علف های هرز دائمی نظیر تلخه استفاده از علف کش های سیستمیک است. این تحقیق (طی سال های -۱۳۸۵ ۱۳۸۴ ) در گلخانه های آزمایشی پژوهشکده تحقیقات کشاورزی، پزشکی و صنعتی کرج انجام شد. آزمایش به منظور بررسی تاثیر مراحل رشد تلخه در میزان جذب و انتقال علف کش های توفوردی و گلایفوسیت انجام گردید. گیاهان در مرحله رزت، غنچه دهی و گلدهی مورد تلقیح علف کش های نشان دار توفوردی و گلایفوسیت با اکتیویته ۰۸ / ۰ و ۰۸۵ / ۰ میکروکوری (به ازای هر ده میکرولیتر محلول) قرار گرفتند. این آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی انجام شده و شامل دو تیمار علف کش( توفوردی و گلایفوسیت) و مرحله رشد( رزت غنچه دهی و گلدهی) با ۴ تکرار بود. جداسازی و شمارش علف کش نشان دار (پس از گذشت ۱۶۸ ساعت) نشان داد که تفاوت معنی داری بین میزان انتقال علف کش های توفوردی و گلایفوسیت وجود ندارد. اما تجمع ریشه ای توفوردی نشان دار در مرحله رزت گیاه تلخه بیشتر از سایر مراحل بوده و بیشترین میزان تجمع گلایفوسیت نشان دار در ریشه مربوط به مراحل غنچه دهی و گلدهی می باشد. مقایسه نتایج حاصل از این آزمایش با گزارشات سایر محققین در زمینه کنترل مزرعه ای تلخه نشان داد که رابطه مستقیمی بین میزان انتقال علف کش به ریشه و توانایی کنترل علف هرز وجود دارد. بر این اساس مناسبترین زمان کاربرد علف کش توفوردی و گلایفوسیت به ترتیب در مراحل رزت و غنچه دهی گیاه تلخه می باشد