سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد ملکوتیان – استاد گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمان
امیر حسین محوی – دانشیار گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
محمدرضا حیدری – کارشناس ارشدگروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرم
علی مصطفوی – استاد گروه شیمی دانشکده علوم دانشگاه باهنر کرمان

چکیده:

حذف مواد آلی طبیعی به علت پیش ساز بودن ترکیبات خطر ناک ارگونوهالوژنه در آب برای حفظ کیفیت آب شرب حائز اهمیت است . روش های معمول تصفیه آب نمی توانند کیفیت آب را از نقطه نظر تقلیلی مواد آلی محلول و نا محلول تا حدود مجاز تضمین نماید. در تصفیه خانه آب ، فرایند انعقاد جایگاه ویژه ای دارد . تلاش بر این است مه با تا صرف هزینه کم بر راندمان انعقاد افزوده شود. هدف از مطالعه مقایسه عملکرد ماده منعقد کننده پلی آلومینیوم کلراید سیلیکاته شده (PASIC ) و الکتروکواگولاسیون با صفحه های آلومینیومی در حذف مواد آلی از اب خام سطحی است. این بررسی یک مطلعه تجریب در مقیاس آزمایشگاهی است که به صورت پایلوت اجرا می گردد . نمونه برداری از آب سطحی در فصول زمستان و بهار سال ۸۹-۱۳۸۸ انجام گرفت . آزمایشات کدورت ، کل کربن آلی (TOC) ، جذب ماده آلی در طول موج ۲۵۴ نانو متر (UV254nm) ، اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (COD) و آلومینیوم باقمانده بوسیله منعقد کننده های پلی آلومینیوم کلراید سیلیکاته (PASIC) و الکتروکواکولاسیون (EC) مورد بررسی قرار گرفت.نتایج بدست آمده نشان داد که منعقد کننده PASIC قادر به حذف ۹۳/۷۷% TOC و ۹۳/۵ % COD و ۶۳% UV254 و ۹۵% کدورت آب خام ورودی در غلظت های بهینه ۱-۵ ml/L می باشد. فرایند الکتروکواکولاسیون نیز ۸۹% TOC و ۹۹/۷۵% COD و ۳۷% UV254 و ۵۰% کدورت آب را حذف می کند.منعقد کننده پلی آلومینیوم کلراید سیلیکاته باقیمانده مواد آلی طبیعی (NOM) و کدورت کارایی بهتری نسبت به فرایند الکتروکواکولاسیون دارد. میزان یون آلومینیوم باقیمانده در هر دو روش کمتر از رهنمودهای سازمان جهانی بهداشت برای آب شرب است، به لحاظ هزینه و کارایی مناسب ، برای جایگزینی در تصفیه خانه های آب شرب قابل طرح است.