سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نوزدهمین همایش سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سیدفرهاد حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد
سعید حدیدی مود – استادیار گروه مکانیک، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

مدل توزیع وایبول ۱ که بر مبنای تئوری ضعیفترین اتصال ۲ قرار دارد و نخستین بار توسط گروه برمین ۳ در سال ۱۹۸۳ پیشنهاد شد، تاکنون به طور گسترده جهت پیش بینی شکست در نمونه های یلگرد شیاردار ۴ از جنس فولاد به کار رفته است. اما به نظر می رسد با توجه به کاربرد روزافزون آلیاژهای آلومینیوم به ویژه در صنعت هوافضا، زمینه مناسبی جهت پیشبینی شکست با استفاده از مدل وایبول در نمونه های آلومینیوم آلیاژی فراهم شده است. در این پژوهش، پس از ساخت و آزمایش نمونه های میلگرد شیاردار از جنس آلومینیوم آلیاژی ۷۰۷۵ و بدست آمدن تنش شکست نمونه ها، مقادیر پارامترهای وایبول و نیز منحنی های کالیبره شده برای هر مجموعه داده های آزمایشی بدست آمد. مقایسه این منحنی ها با نتایج پروژه مشابه روی فولادها در دمای محیط، نشان داد که مدل وایبول برای آلیاژ آلومینیوم ۷۰۷۵ ، بسیار مفیدتر و به واقعیت نزدیکتر است