سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حسن صالحی – دانشجوی کارشناسی ارشد منابع طبیعی همزیستی با بیابان-گرایش محیط زیست دا
حسین رحمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد منابع طبیعی همزیستی با بیابان-گرایش محیط زیست دا

چکیده:

اکوتوریسم شکل تکامل یافته طبیعت گردی است که در سالهای اخیر مورد توجه گردشگران قرارگرفته است بطوریکه یونسکو سال ۲۰۰۲ را سال بین المللی اکوتوریسم نامگذاری کرده است.این نوع از گردشگری با تاکید بر حفاظت ومراقبت تنوع زیستی واحترام به طبیعت و ارزش های مردم محلی سبب سودآوری ورفاه گردشگران وجامعه میزبان می شود. ایران به لحاظ دارا بودن نواحی طبیعی وبکر ،پارک های ملی ،پناهگاه های حیات وحش موجود درمناطق بیابانی یکی از شگفت انگیزترین نقاط دنیا می باشد.بیابان باهمه ظاهر خشک وبی آب وعلف ،پتانسیل های تولیدی دیگری درون خود دارد که اگر به درستی شناخته شود،می تواند درجهت مهار بیابان زایی وافزایش رفاه جوامع انسانی ساکن دراین مناطق مفید واقع شود. پارک ملی کویر با مساحتی بالغ بر۴۲۰۰ کیلومترمربع ،داشتن یک محیط طبیعی وبکر دارای۲۰گونه اندمیک گیاهی وزیستگاه جانوران اندمیک همانند زاغ بور و قرارگرفتن درحاشیه کویر ودریاچه نمک ، در نزدیکی پایتخت ایران ، پتانسیل بالایی درزمینه اکوتوریسم دارد که در این زمینه به مقایسه آن با وضعیت پارک ملی سرنگتی تانزانیا پرداختیم . پارک ملی سرنگتی با مساحتی درحدود ۱۴۷۶۳ کیلومترمربع درشرق کشور تانزانیاودرمرزکشورکنیا قراردارد . آب وهوای گرم وخشک وبارش رگبارهای کوتاه مدت با متوسط بارش سالانه ۵۰۸ میلیمتر ودارای یکی ازقدیمی ترین اکوسیستم های دنیا با کمترین تغییرات طی چندین میلیون سال می باشد.نتایج این تحقیق نشان داد سالانه بیش از ۳۰۰هزار گردشگر از پارک سرنگتی بازدید می کنند طبق برآوردی که درسال ۱۹۹۹شده درآمد سالانه پارک ۵۷۰میلیون دلار بوده است بنابراین با مدیریت مناسب واستفاده از حداقل امکانات موجود می توان گردشگران دوستدار طبیعت داخلی وخارجی را به پارک ملی کویر جلب کرده باافزایش درآمد این منطقه هرچه بهتر وبیشتر در حفظ وحراست آن کوشید.