سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فرشته شریفی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته جغرافیا گرایش برنامه ریزی روستایی،گروه جغ
زینب غلامی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته جغرافیا گرایش برنامه ریزی روستایی،گروه جغ

چکیده:

رسیدن به توسعه همه جانبه و یکپارچه مستلزم توسعه اقتصادی است که خود منوط به توسعه در سه بخش صنعت، خدمات وکشاورزی است.که امروزه یکی از بنیادی ترین مشکلات در بخش کشاورزی نظام بهره برداری می باشد. طبق تحقیقات، نظام دهقانی، پاسخگوی نیاز امروز و آینده نمی باشد. از این رو به منظور حل چالش یاد شده که امکان صادرات و ارزآوری تولیدات بخشکشاورزی را نیز به همراه داشته باشد و موجب توسعه روستایی و توسعه ملی شود، برنامه ریزی در جهت رفتن از نظام بهره برداری سنتی به نظام مدرن صورت گرفت. تحقیق حاضر به بررسی و مقایسه نظام سنتی(دهقانی ویا خانوادگی) و نظام مدرن(تعاونی روستایی) میپردازد.که بعداز توصیف هر یک به مقایسه این دو نظام میپردازیم. این پژوهش به لحاظ ماهیت توصیفی وتبیینی می باشد که در جمع آوری اطلاعات از روش اسنادی وکتابخانه ای استفاده شده است. این بررسی ها نشان می دهد که تعاونی های روستایی در مقایسه با نظام های بهره برداری دهقانی (سنتی) در جهت بهبود زندگی روستاییان وحل مشکلات ناشی از نظامهای سنتی موثرتر بوده است وبا رفتن کشاورزان به سوی نظامهای بهره برداری مدرن از جمله تعاونی ها، چالشهای موجود در توسعه نواحی روستایی کاهش مییابد.