سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

لیلا کاشی زنوزی – دانش آموحته کارشناسی ارشد رشته مهندسی منابع طبیعی –آبخیزداری ، دانش
حسن احمدی – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
علی اکبر نظری – استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

مدل ژئومرفولوژی کیفی از ۲۵ سال پیش تا کنون در دانشکده منابع طبیعی برای شرایط اقلیمی و ژئومرفولوژی گوناگونی در ایران مورد استفاده قرار گرفته و نتایج خوبی در بر داشته است. براساس این مدل، روش AHP برای محاسبات کمی معیارهای موثر در فرسایش استفاده شد. سلسله مراتبی مورد استفاده بر اساس روش ژئومرفولوژی با ۶ معیار پوشش گیاهی، خاکشناسی، توپوگرافی، کاربری اراضی، اقلیم، زمین شناسی ساخته شد. پس از تعیین وزن یا اهمیت هر یک از شاخص ها و معیار ها، نقشه شدت فرسایش ویژه تهیه شد و با نقشه شدت کیفی فرسایش که با مدل پسیاک تهیه شده بود مقایسه گردید. نتایج آزمون آماری نشان داد میزان صحت نقشهی شدت کیفی فرسایش در مدل ژئومرفولوژی ۹۲% ، و شاخص کاپا ۰/۸۸ می باشد. در حالی که مقادیر مزبور در نقشه شدت کیفی فرسایش با مدل پسیاک به ترتیب ۶۶% و ۰/۴ به دست آمد.