سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

عاطفه اسمعیلی دستجردی پور – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمدهادی فریور – دانشیارگروه خاکشناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان
مهدی سرچشمه پور – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

یکی از نگرانی های زیست محیطی دههاخیر مشکلات ناشی از ذرات معلق حاصل از فرسایش بادی است. ایجاد پوسته های سطحی مقاوم از طریق کاربرد پلیمرهای زیست تخریب پذیر مانند پلی آکریل آمید و روش های بیولوژیک از جمله کاربرد سیانوباکتری ها جایگزین های مناسبی برای مالچ های نفتی هستند. این پوسته ها قادر به افزایش هماوری ذرات خاک و ثبیت خاکدانه ها در سطح می باشند. در این تحقیق میزان مقاومت پوسته های بیولوژیک حاصل از تلقیح یک گونه سیانوباکتری و پوسته های حاصل از کاربرد پلیمر پلی الکترولیت آنیونی با پایه پلی آکریل آمید در یک خاک شنی مورد مطالعه قرار گرفت. تیمارها شامل ۴ سطح پلیمر (۰و ۱و ۲و ۴ درصد)، یک تیمار تلقیح سیانوباکتری گونه نوستوک و دو فاصله زمانی (۱۵و ۳۰ روز) بود، که در چهار عمق و در دو آزمایش مجزا برای پلیمر و سیانوباکتری و هر یک در ۳ تکرا اجرا گردید. میزان مقاومت پوسته ها با استفاده از دستگاه نفوذ سنج و از طریق اندازه گیری فشار لازم برای نفوذ شاخص مخروطی به داخل پوسته ها اندازه گیری شد. کاربرد پلیمر و مایه تلقیح باعث افزایش هماوری ذرات و تشکیل پوسته شد و میزان مقاومت به نفوذ در پوسته های حاصل از پلیمر بیشتر بود. با توجه به نتایج، حداکثر فشار جهت نفوذ شاخص در پوسته های حاصل از پلیمر، ۶/۰ مگا پاسکال و مربوط به بالاترین سطح آن بود در حالی که این میزان برای پوسته های حاصل از تیمار سیانوباکتری حدود ۳/۰ مگاپاسکال بود. با توجه به مقاومت بیشتر پوسته های حاصل از پلیمر، کاربرد این ماده می تواند در کنترل فرسایش بادی بیشتر موثر باشد. همچنین با توجه به توانایی همه سیانوباکتری ها در تولید پلی ساکاریدهای برون سلولی و برخی گونه ها (نوستوک) در تثبیت نیتروژن اتمسفری، استفاده از آنها نیز می تواند در کنترل فرسایش بادی و استقرار گیاه به ویژه در خاک های شنی و فقیر موثر باشد.