سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمودرضا شقاقیان – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس
مهشید شقاقیان – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس

چکیده:

در اکثر مناطق خشک و نیمه خشک، منابع آب زیرزمینی سهم عمده ای در تأمین نیازهای آبی در بخشهای کشاورزی، شرب و صنعت ایفا می نمایند. دشت شیراز که با مساحت ۲۶۱ کیلومتر مربع در جنوب غربی ایران واقع گردی ده است با تأمین ۷۱ درصد از نیازهای آبی از ذخائر آب زیرزمینی، از این قاعده مستثنی نمی باشد. از اینرو ارائه مدلهای مناسب زمانی و مکانی منطبق بر واقع یت، از ابزارهای غیر قابل اجتناب در بخشهای مختلف مدیریتی توسعه این منطقه به حساب می آیند. در این تحقیق دو مدل زمانیARMA و روش فازی ونگ-مندل به منظور پیش بینی تراز سطح آب زیر زمینی در منطقه دشت شیراز مورد استفاده قرار گرفته و با یکدیگر مقایسه گردیده اند. برای مقایسه این مدلها، در یک بازه زمانی که دارای مشاهدات باشد (این مشاهدات در برپایی مدل مورد استفاده قرار نمی گیرند ) با استفاده از روش اعتبارسنجی متقابل، میانگین نسبی مربع خطاها RMSE) برای دو روش در ایستگاههای ۲، ۱۹، ۲۲و۲۷ بدست آمده است. این مقادیر نشان می دهند که روشARMA از دقت بیشتری برخوردار است. اما دقت کلی روشها به موقعیت ایستگاهها مختلف و تغییرات تراز آب زیرزمینی بستگی دارد